Η αναπηρία που απέκτησε τα τελευταία χρόνια άλλαξε σε βάθος τον τρόπο με τον οποίο η Κατερίνα Βρανά αντιλαμβάνεται τον εαυτό της, τη θηλυκότητα και τη σεξουαλικότητά της. Η γνωστή stand-up comedian μίλησε χωρίς ταμπού για την απώλεια της αυτοπεποίθησής της, εξηγώντας πως δεν αισθάνεται πλέον το ίδιο θελκτική και ποθητή όπως στο παρελθόν.
Καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή των Rainbow Mermaids, η Κατερίνα Βρανά εξομολογήθηκε: «Όταν έγινε αυτό που έγινε και έμεινα ανάπηρη, ένιωσα ότι έχασα μεγάλο κομμάτι της σεξουαλικότητάς μου. Δεν νιώθω το ίδιο sexy, δεν πιστεύω ότι αρέσω τόσο και δεν αισθάνομαι πια τόσο θελκτική και ποθητή. Η αυτοπεποίθησή μου δεν είναι ίδια με πριν. Πάντα είχα αυτοπεποίθηση και ένιωθα πολύ άνετα σε αυτό το κομμάτι».
Σήμερα, όπως εξηγεί, βρίσκεται σε μια διαδικασία επαναπροσδιορισμού, προσπαθώντας σταδιακά να ξαναχτίσει τη σχέση με τον εαυτό της. Παρότι έχει κάνει βήματα προόδου, παραδέχεται ότι δεν έχει φτάσει ακόμα στο σημείο που θα ήθελε.
«Το βρίσκω ξανά σιγά σιγά. Δεν έχει να κάνει με το πώς με βλέπουν οι άλλοι – και ευχαριστώ πολύ τον κόσμο που μου στέλνει όμορφα μηνύματα – αλλά με το πώς βλέπω εγώ τον εαυτό μου. Νιώθω πιο σίγουρη, αλλά δεν έχω φτάσει ακόμα στο να είμαι τελείως άνετη», πρόσθεσε.

Κατερίνα Βρανά: Το σοβαρό ιατρικό περιστατικό που άλλαξε τη ζωή της για πάντα
Η γνωστή stand-up comedian έχει μιλήσει επανειλημμένα για το σοβαρό ιατρικό επεισόδιο που υπέστη και το οποίο την οδήγησε σε μόνιμη αναπηρία, αναγκάζοντάς την να επαναπροσδιορίσει σώμα, καθημερινότητα και ταυτότητα.
Το 2017, ενώ βρισκόταν στη Μαλαισία στο πλαίσιο επαγγελματικού ταξιδιού, η Κατερίνα Βρανά υπέστη ρήξη εντέρου, μια κατάσταση εξαιρετικά επικίνδυνη για τη ζωή. Η επιπλοκή αυτή προκάλεσε σηψαιμία, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει ο οργανισμός της και να εμφανίσει πολλαπλή οργανική ανεπάρκεια.
Η κατάστασή της χαρακτηρίστηκε κρίσιμη από την πρώτη στιγμή. Νοσηλεύτηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μονάδα εντατικής θεραπείας, ενώ υποβλήθηκε σε επανειλημμένες χειρουργικές επεμβάσεις. Για εβδομάδες έδινε μάχη για τη ζωή της, με τους γιατρούς να κάνουν λόγο για ένα οριακό ιατρικό περιστατικό.
Παρότι τελικά κατάφερε να επιβιώσει, οι συνέπειες ήταν βαριές και μόνιμες. Η σηψαιμία προκάλεσε νευρολογικές βλάβες, επηρεάζοντας σοβαρά την κινητικότητά της. Από τότε, η Κατερίνα Βρανά χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο, μαθαίνοντας καθημερινά να ζει με τη νέα πραγματικότητα της αναπηρίας.
Όπως είχε αναφέρει: «Το χιούμορ ήταν το όπλο μου γενικά, αλλά έκλαψα πάρα πολύ στην αρχή. Στη Μαλαισία, κάθε πρωί που ξυπνούσα, έβαζα τα κλάματα, αλλά με μεγάλη χαρά. Ελεγα «θα κλάψω, να στανιάρω». Ήταν λυτρωτικό. Οι νοσοκόμες μού λέγανε «Κατερίνα, don’t cry» και απαντούσα: «Άσε μας, βρε κούκλα μου, εγώ ζω τον πόνο μου εδώ. Αν δεν κλάψω τώρα, πότε θα κλάψω;» Ο γιατρός με καταλάβαινε. Του έλεγα «I want to cry» και μου απαντούσε: «Yes, Katerina, cry. Cry is good». Και του έλεγα: «Ωραία, φύγε τώρα, δεν θέλω να είναι άλλος μπροστά. Λίγη μουσική, αν μπορείτε, να μου βάλετε». Οι γιατροί μου ήταν… θεοί κι εδώ και στη Μαλαισία, με πολύ χιούμορ. Και με τρόλαραν συνέχεια, και γούσταρα. Στη Μαλαισία έμεινα δύο μήνες στο νοσοκομείο κι άλλους τρεις εδώ, σύνολο πέντε νοσηλείας. Απρίλιο με Αύγουστο».
Η ίδια έχει περιγράψει την αποκατάσταση ως έναν μακρύ και επίπονο δρόμο, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά. Μέσα από συνεντεύξεις και δημόσιες τοποθετήσεις της, μιλά ανοιχτά για την απώλεια της παλιάς της ζωής, τον αγώνα προσαρμογής, αλλά και τη δύναμη που χρειάστηκε για να επιστρέψει στη σκηνή.










