Η Κατερίνα Βρανά συγκαταλέγεται αναμφίβολα ανάμεσα στα πρόσωπα που έχουν απασχολήσει περισσότερο τη δημόσια συζήτηση το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα μετά την επιλογή της από την ΕΡΤ να συμπαρουσιάσει, μαζί με τη Μπέττυ Μαγγίρα και τον Γιώργο Καπουτζίδη, τους δύο ημιτελικούς και τον τελικό που θα αναδείξουν το τραγούδι με το οποίο θα εκπροσωπηθεί η Ελλάδα στη Eurovision.

Παρότι σήμερα βιώνει μία από τις πιο παραγωγικές, δημιουργικές και εξωστρεφείς φάσεις της επαγγελματικής της διαδρομής, η πορεία της δεν υπήρξε ανέφελη. Πριν από μερικά χρόνια βρέθηκε αντιμέτωπη με μια εξαιρετικά σοβαρή δοκιμασία που άλλαξε ριζικά τη ζωή της.

Η περιπέτεια υγείας

Τον Απρίλιο του 2017, κατά τη διάρκεια περιοδείας της στη Μαλαισία, υπέστη μια βαριά λοίμωξη, η οποία οδήγησε σε διάτρηση εντέρου και σηπτικό σοκ. Η κατάσταση αυτή είχε ως αποτέλεσμα να πέσει σε κώμα και να βρεθεί σε οριακό σημείο, πολύ κοντά στην απώλεια της ζωής της. Οι συνέπειες αυτής της περιπέτειας υπήρξαν μόνιμες, επηρεάζοντας την κίνησή της, την όρασή της και την ομιλία της. Ωστόσο, με αξιοθαύμαστη ψυχική δύναμη, κατάφερε να μετασχηματίσει το τραυματικό αυτό βίωμα σε δημιουργικό υλικό για τις παραστάσεις της, όπου το κοινό τη στηρίζει και την αποθεώνει.

Όπως έχει περιγράψει η ίδια: «Ο γιατρός μου θεωρεί ότι με το που μπήκε ο ξάδερφός μου στην εντατική και έκατσε πάνω από το κρεβάτι, άρχισαν σιγά-σιγά να ανεβαίνουν τα ζωτικά μου στοιχεία. Θυμάμαι τα όνειρα που είχα μες στο κώμα. Εκείνη την εποχή σκεφτόμουν: είμαι πολύ κουρασμένη και θέλω να κοιμηθώ αλλά φαντάσου να κοιμηθώ τόσο βαθιά που να μη μπορούν να με ξυπνήσουν και να νομίζουν ότι έχω πεθάνει», είχε αναφέρει σε παλαιότερη συνέντευξή της στην εκπομπή «Στούντιο 4», όπου είχε βρεθεί μαζί με τον πατέρα της, κ. Κώστα.

Η εξομολόγηση του πατέρα της

Από την πλευρά του, ο πατέρας της είχε εξομολογηθεί: «Όταν ο γιατρός μίλησε για πρώτη φορά για σηπτικό σοκ, μου λέει μία κουμπάρα μας γιατρός: Κωστή, πάρε τα πόδια σου και πήγαινε. Ξυπνάω το πρωί και λέω στη γυναίκα μου: κλείσε μου τώρα. Ο ξάδερφός της είχε προηγηθεί, γιατί ήταν πιο κοντά. Μου λέει ο γιατρός: έχει 20% πιθανότητες να ζήσει. Εγώ δεν πίστεψα ούτε μία στιγμή ότι μπορεί να πεθάνει».

Σε άλλο σημείο είχε αποκαλύψει και τον τρόπο με τον οποίο ενημερώθηκαν για την κρίσιμη κατάσταση της κόρης τους, μέσω των κοινωνικών δικτύων: «Ήταν μία φίλη μας που το είδε στο Facebook! Μας παίρνει τηλέφωνο και μας λέει ότι η Κατερίνα δεν είναι καλά. Επειδή το τηλέφωνό μου ήταν κλειδωμένο δεν μπορούσαν να βρουν τρόπο να επικοινωνήσουν με συγγενείς πρώτου βαθμού. Μπήκαν στο Facebook, πήγαν κάτω από τα πιο δημοφιλή μου post και έγραψαν “γνωρίζετε την Κατερίνα; Γνωρίζετε τους γονείς τους; Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας“».

Ο ίδιος συμπλήρωσε επίσης: «Μίλησα στην Κατερίνα δύο εβδομάδες αφότου πήγα στη Μαλαισία γιατί ήταν σε κώμα. Αλλά κάθε μέρα ο Μαλαισιανός γιατρός, του οποίου τουλάχιστον άγαλμα θα κάνουμε, ήταν εκεί, δεν πήγε σπίτι του για περισσότερο από ένα μήνα. Έπεσε στη βάρδιά του το περιστατικό της Κατερίνας και το είχε πάρει προσωπικά. Επίσης, είχε κάνει το αγροτικό του στο Ρέθυμνο. Φοβερές συμπτώσεις».

Η πρόταση για τη Eurovision

Αναφερόμενη στην πρόταση που δέχτηκε για τη Eurovision, η Κατερίνα Βρανά είχε δηλώσει: «Είμαι τεράστια φαν της Eurovision χρόνια, χρόνια, χρόνια, χρόνια. Και επειδή έχω συνεργαστεί και παλαιότερα με τον Γιώργο, μου είπε ο Γιώργος, με τηλεφώνησε και μου λέει ότι αυτός και η Μαρία Κοζάκου σκέφτονταν αν θα ήθελα να παρουσιάσω τον ελληνικό τελικό. Κι εγώ ήμουν “Εμένα δουλεύεις; Εννοείται!”».

Μιλώντας ανοιχτά και για την αναπηρία της, τόνισε: «Μία; Έχω απειρες αναπηρίες! Πάνω μου έχω τα πάντα. Δεν βλέπω καλά, δεν μιλάω καθαρά, είμαι σε αμαξίδιο… Μπράβο στην ΕΡΤ. Νιώθω ότι είναι ένα βήμα. Είναι ένα μικρό έως και μεγάλο βήμα στο να… και είναι και αυτό, ότι θέλω να μπορώ να αποδείξω ότι το ότι είμαι ανάπηρη δε σημαίνει ότι δεν μπορώ να παρουσιάσω. Χαίρομαι πάρα πολύ που η ΕΡΤ αποφάσισε να το κάνει αυτό, γιατί είναι πολύ σημαντικό να μπορεί να δει ο κόσμος ότι ένα άτομο με αναπηρία, ένα ανάπηρο άτομο, μπορεί να κάνει ό,τι και οποιοσδήποτε άλλος», επισημαίνοντας τη σημασία της ορατότητας και της ισότιμης συμμετοχής.