Όταν περιμένεις ένα μονόπετρο και μια πρόταση γάμου που μοιάζει να αργεί περισσότερο απ’ όσο αντέχει η καρδιά σου, ο χρόνος αποκτά άλλο βάρος και είναι λογικό να απογοητεύεσαι και να σε «ζώνουν τα φίδια».
Της: Έπης Τρίμη
Ασφαλώς, η όλη η υπόθεση δεν είναι το δαχτυλίδι όσο εντυπωσιακό ή ακριβό είναι. Επί της ουσίας πρόκειται για την επιβεβαίωση, την «αιώνια» δέσμευση και το «σε διαλέγω για πάντα» γιατί είσαι εσύ και σ’ αγαπώ! Κι όταν αυτή η στιγμή δεν έρχεται στην ώρα της, ενώ ίσως ήδη συζείτε, μοιράζεστε λογαριασμούς, Κυριακάτικους καφέδες και όνειρα, τότε γεννιούνται ερωτήματα που δύσκολα τα κρύβεις και τα ξεχνάς.
Η αναμονή έχει πολλά πρόσωπα. Άλλες φορές είναι γεμάτη ελπίδα. Για παράδειγμα κάθε επέτειος μοιάζει πιθανή στιγμή, κάθε ρομαντικό δείπνο φέρνει έναν κρυφό παλμό προσμονής. Κι άλλες φορές μετατρέπεται σε πλήρη απογοήτευση και ένα μικρό «αγκάθι» που σε τσιμπά όταν βλέπεις φίλες να αρραβωνιάζονται ή όταν η οικογένεια ρωτά «εσείς πότε;». Μπορεί να νιώσεις ανασφάλεια, να αναρωτηθείς αν δεν είσαι «αρκετή», αν εκείνος αμφιβάλλει, αν εσύ ζητάς πολλά. Κι όμως, η επιθυμία για γάμο δεν είναι υπερβολή. Είναι ανάγκη για σταθερότητα, για κοινό όραμα, για ένα επόμενο βήμα που να λέει «προχωράμε».
Γιατί όμως δεν σου κάνει πρόταση γάμου, ακόμη κι αν ζείτε ήδη μαζί;
Μερικές φορές ο λόγος είναι ο φόβος δέσμευσης. Κάποιοι άντρες μεγαλώνουν με την ιδέα ότι ο γάμος είναι απώλεια ελευθερίας. Άλλες φορές είναι ο οικονομικός παράγοντας. Για παράδειγμα μπορεί να θέλει να νιώθει «έτοιμος», να έχει κατακτήσει μια ασφάλεια πριν κάνει το μεγάλο βήμα. Υπάρχει και η περίπτωση απλά να έχει βολευτεί. Όταν ήδη συζείτε, όταν όλα κυλούν ομαλά, εκείνος ίσως νιώθει ότι δεν υπάρχει επείγουσα ανάγκη να αλλάξει κάτι. Για εκείνον, ίσως η καθημερινότητα είναι ήδη μια μορφή δέσμευσης.
Κάποιες φορές, όμως, κάτω από την επιφάνεια κρύβεται κάτι βαθύτερο. Ίσως έχει αμφιβολίες για το μέλλον της σχέσης. Ίσως δεν βλέπει τον γάμο ως προσωπικό όνειρο. Ίσως αποφεύγει τη συζήτηση γιατί δεν θέλει να σε πληγώσει ή γιατί δεν είναι σίγουρος τι θέλει. Κι εδώ βρίσκεται η λεπτή γραμμή ανάμεσα στην καθυστέρηση και στην αποφυγή. Το να μην είναι έτοιμος δεν σημαίνει πάντα ότι δεν σε αγαπά. Αλλά το να αποφεύγει συστηματικά το θέμα μπορεί να σημαίνει ότι δεν βρίσκεται στο ίδιο σημείο με εσένα.
Πρόταση γάμου: Πώς το διαχειρίζεσαι χωρίς να χαθείς μέσα στην αναμονή;
Πρώτα απ’ όλα με ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό σου. Αναρωτήσου αν θέλεις τον γάμο ως σύμβολο ή ως ουσία; Θέλεις εκείνον ή θέλεις απλώς να προχωρήσεις; Έπειτα χρειάζεται μια έντιμη επικοινωνία χωρίς πίεση και τελεσίγραφα γεμάτα θυμό. Μια ήρεμη, ώριμη συζήτηση όπου θα μιλήσεις για τις ανάγκες σου. Να του πεις πως για σένα η δέσμευση έχει συγκεκριμένη μορφή. Να ακούσεις και τη δική του αλήθεια, όσο κι αν φοβάσαι τι μπορεί να περιλαμβάνει.
Είναι σημαντικό να κρατήσεις την αυτοεκτίμησή σου ακέραιη. Η αξία σου δεν μετριέται από ένα δαχτυλίδι. Αν περιμένεις χρόνια χωρίς ξεκάθαρη προοπτική, ίσως χρειάζεται να επαναξιολογήσεις. Η αγάπη δεν πρέπει να σε κρατά σε διαρκή αμφιβολία. Μια σχέση που οδηγεί κάπου δίνει αίσθηση κατεύθυνσης, όχι σύγχυση.
Και αν αναρωτιέσαι πώς μπορείς να το «πετύχεις», η απάντηση δεν βρίσκεται σε στρατηγικές χειρισμού. Δεν είναι θέμα πίεσης ή τεχνάσματος. Είναι θέμα συγχρονισμού και κοινής επιθυμίας. Μπορείς, όμως, να δημιουργήσεις χώρο για το επόμενο βήμα. Να μιλήσεις ανοιχτά για το μέλλον, να εκφράσεις το όνειρό σου χωρίς ντροπή, να δείξεις ότι δεν ζητάς απλώς έναν γάμο, αλλά μια κοινή πορεία. Όταν ένας άντρας νιώθει ότι η πρόταση είναι φυσική συνέχεια και όχι υποχρέωση, τότε έρχεται πιο αυθεντικά.
Κι αν τελικά δεν έρθει; Τότε ίσως το μεγαλύτερο δώρο που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου είναι η απόφαση. Να διαλέξεις εσύ τη ζωή που θέλεις. Γιατί το πιο σημαντικό «ναι» δεν είναι αυτό που θα σου πει εκείνος γονατιστός. Είναι το «ναι» που θα πεις εσύ στον εαυτό σου, επιλέγοντας μια σχέση που ανταποκρίνεται στα όνειρά σου.
Το μονόπετρο λάμπει όμορφα στο φως. Αλλά ακόμη πιο όμορφα λάμπει μια γυναίκα που ξέρει τι αξίζει και δεν φοβάται να το διεκδικήσει.
