Από τον Ανδρέα Θεοδώρου
Με φρέσκια ενέργεια και ανεπιτήδευτο ταλέντο, η Γεωργία Μεσαρίτη καταφέρνει να κερδίσει τις εντυπώσεις τόσο με τις ερμηνείες της όσο και με την προσωπική της γοητεία. Από τις πρώτες εμφανίσεις της στο θέατρο και την τηλεόραση έχει καταφέρει να ξεχωρίζει για την αυθεντικότητα και το πάθος της για την τέχνη της υποκριτικής. Με αφορμή την «εισβολή» της στο «Porto Leone», η Γεωργία Μεσαρίτη ανοίγει την καρδιά της στο Λοιπόν και το egomagazine.gr και μιλάει για τον ρόλο της «Ρίτας», την πορεία και τα σχέδιά της. Απολαύστε την!
Γεωργία, «εισέβαλες» πρόσφατα κι εσύ στο Porto Leone. Τι πρόκειται να δούμε από τον χαρακτήρα σου;
Η ηρωίδα μου θα αλλάξει πάρα πολύ τα γεγονότα, την ιστορία, την πλοκή. Φέρνει πολλά μυστικά και ανατροπές. Υποδύομαι τη Ρίτα, που δεν είναι μόνο το αηδόνι του «Porto Leone», αλλά και το κορίτσι του Ηλία Καπετανάκου. Η γυναίκα που τον στήριξε με όλη της την καρδιά όταν ο γιος του Στράτος πέθανε, αλλά και εκείνη που τον βοηθά με κάθε μέσο στις δουλειές του.
Τι σε έκανε να πεις το «ναι» σε αυτή τη σειρά; Τι ξεχωρίζεις στην ηρωίδα σου;
Είμαι πολύ χαρούμενη που συμμετέχω σε αυτή τη σειρά. Είναι μια υπέροχη δουλειά, ένα υπέροχο καστ, μια υπέροχη παραγωγή. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που είμαι σε αυτό. Στην ηρωίδα μου μού αρέσει πάρα πολύ η δυναμικότητα και το χιούμορ της. Είναι πολύ καπάτσα!
Περάσατε ωραία στα γυρίσματα;
Η αλήθεια είναι ότι όταν συνεργάζεσαι με τόσο ταλαντούχα άτομα, έμπειρους και καλά παιδιά, είναι πολύ σημαντικό. Για μένα το πιο σημαντικό. Περνάς και τόσο ωραία στα γυρίσματα. Πέρασα πάρα πολύ ωραία. Ανυπομονούσα να ξυπνήσω για να πάω.
Tι απόλαυσες περισσότερο από όλη αυτή τη διαδικασία;
Κάποιες σκηνές πολύ συναισθηματικές.
Υπήρξε κάποια σκηνή που να σε δυσκόλεψε;
Σίγουρα υπήρξαν τέτοιες σκηνές, αλλά το απόλαυσα. Όταν υπάρχει σύνδεση, μετά είναι ωραία τα συναισθήματα όταν τελειώνει κάτι.
Τι σε έκανε να θες να γίνεις ηθοποιός;
Προέκυψε όταν ήμουν στο Λύκειο. Πιο πριν δεν ήξερα τι ήθελα και στο Λύκειο είχα συμμετάσχει σε θεατρικό φεστιβάλ στη Γερμανία, στο Bad Herzberg, και όταν πήγα και είδα τον χώρο από κοντά και τη μαγεία του θεάτρου, κατάλαβα ότι θέλω να γίνω ηθοποιός.
Άγχος έχεις; Γιατί είναι και ένα επάγγελμα ανασφαλές.
Δεν ξέρω, αν υπάρχει κάποιος άνθρωπος που δεν έχει άγχος, θα του χτίσω εγώ ένα άγαλμα στο Σύνταγμα. Πας με αυτό. Εντάξει, έχουμε άγχος, ωραία, προχωράμε. Νομίζω ότι η χαρά μου είναι μεγαλύτερη από το άγχος.
Τι ανακάλυψες μέσα από την υποκριτική για τον εαυτό σου;
Χριστέ μου, Παναγία μου, είναι καθρέφτης! Μόλις διαβάζεις κάτι και λες «γιατί υπάρχει εδώ, κάτι γίνεται», καταλαβαίνεις ότι είναι καθρέφτης. Εγώ γενικά στους ηθοποιούς, ειδικά στο θέατρο, βλέπω την ενοχικότητα, τα βλέπεις όλα. Έρχεσαι αντιμέτωπος, αλλά εκεί υπάρχει και το θάρρος. Δηλαδή το θάρρος να το δεις και να το αντιμετωπίσεις, να έρθεις απέναντι. Και όταν υπάρχει η αποδοχή των συναισθημάτων, τότε είναι και πιο βαθύ το συναίσθημα. Έτσι νιώθω.
Πώς βιώνεις το κομμάτι της αναγνωρισιμότητας;
Είναι πολύ όμορφο να αναγνωρίζεται η δουλειά και η δική μας δουλειά έχει από τη φύση της αυτή την έκθεση. Βέβαια, είναι τόσο κρίμα που άλλα επαγγέλματα δεν την έχουν, οπότε το χαίρομαι. Δεν σου κρύβω ότι στην αρχή είναι λίγο κάπως, αλλά εντάξει…
Διαβάζεις τα σχόλια στα social media;
Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να μην πολυδιαβάζω τα σχόλια στα social media. Προσπαθώ να είμαι προσηλωμένη σε αυτό που κάνω. Είναι πολύ όμορφο να ακούς όμορφα σχόλια, αλλά νομίζω ότι πρέπει να είσαι σταθερός και εκεί σε αυτό που κάνεις.
Τι σου λένε οι δικοί σου άνθρωποι;
Ο μπαμπάς μου θα μου πει «αχ παιδάκι μου, γιατί μιλάς τόσο αυστηρά στον μπαμπά σου;». Τους πιάνουν αυτά τα δικά τους. Οι φίλες μου χαίρονται. Με βάζουν να με βλέπουν, να με ανεβάσουν story.
Σου αρέσει να βλέπεις τον εαυτό σου στην τηλεόραση;
Όχι. Δεν μου άρεσε όταν είδα τον εαυτό μου στην τηλεόραση. Δεν μπορώ, δεν μου αρέσει, είναι πολύ δύσκολο και περίεργο. Δεν ξέρω, εδώ βλέπεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και λες «άλλος άνθρωπος με τη φράντζα», αλλά εντάξει, νομίζω ότι με τον καιρό ίσως αυτό συνηθίζεται κάπως.
Ποια είναι τα θεατρικά σου σχέδια για την περίοδο αυτή;
Θεατρικά είμαι στη Φάλαινα, στον Νέο Ακάδημο, στη δεύτερη σεζόν της παράστασης. Είναι μια πολύ ωραία παράσταση και είμαι πάρα πολύ χαρούμενη. Η παράσταση είναι σε σκηνοθεσία του Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, με έναν υπέροχο θίασο. Αισθάνομαι πολύ ευγνώμων, πηγαίνω στη δουλειά με χαρά.
