Σήμερα, συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και πλήθος κόσμου αποχαιρετούν τη Μάρω Κοντού, μία από τις σημαντικότερες πρωταγωνίστριες του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία καλλιτεχνική αλλά και ανθρώπινη παρακαταθήκη.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί στις 11:00 το πρωί στη Μητρόπολη Αθηνών, ενώ στη συνέχεια η αγαπημένη ηθοποιός θα οδηγηθεί στην τελευταία της κατοικία, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Τον επικήδειο λόγο θα εκφωνήσει ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, ένας άνθρωπος που διατηρούσε μαζί της στενή σχέση φιλίας εδώ και πολλά χρόνια.
Ωστόσο, μέσα στη θλίψη για την απώλειά της, η οικογένειά της θέλησε να στείλει ένα ιδιαίτερο μήνυμα, τιμώντας μια από τις μεγαλύτερες επιθυμίες της. Μέσω του ανιψιού της η Μάρω είχε ζητήσειαπό όσους επιθυμούν να τιμήσουν τη μνήμη της να μην καταθέσουν στεφάνια, αλλά αντί αυτών να ενισχύσουν οικονομικά το Κέντρο Βρεφών «Μητέρα», έναν οργανισμό που κατείχε ξεχωριστή θέση στην καρδιά της Μάρως Κοντού.
Η επιθυμία αυτή δεν είναι τυχαία. Η σπουδαία ηθοποιός υπηρέτησε ως πρόεδρος του Κέντρου Βρεφών «Μητέρα» από το 2004 έως το 2006, αφιερώνοντας μεγάλο μέρος του χρόνου και της ενέργειάς της στη βελτίωση της καθημερινότητας των παιδιών που φιλοξενούνταν εκεί. Για την ίδια, η συγκεκριμένη προσφορά δεν ήταν μια τυπική διοικητική θέση, αλλά μια βαθιά προσωπική αποστολή.
Η σχέση της με το ίδρυμα είχε ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική αξία, καθώς η Μάρω Κοντού δεν έκρυψε ποτέ ότι η μεγαλύτερη πληγή της ζωής της ήταν το γεγονός πως δεν κατάφερε να αποκτήσει παιδιά.
«Το είχα φορέσει τόσο πολύ ότι δεν θα κάνω, που απαγόρευσα στον εαυτό μου να το θέλει», είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξή της, περιγράφοντας με σπάνια ειλικρίνεια τον τρόπο με τον οποίο έμαθε να συμβιώνει με αυτή την πραγματικότητα.
Με το πέρασμα των χρόνων είχε καταφέρει να συμφιλιωθεί με αυτή την απώλεια, βρίσκοντας παρηγοριά μέσα από την αγάπη που πρόσφερε στα ανίψια της, αλλά και στα εκατοντάδες παιδιά του ιδρύματος, τα οποία αγκάλιασε σαν να ήταν δικά της.
Η ίδια είχε αφηγηθεί πολλές φορές πως, όταν ανέλαβε το «Μητέρα», βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρές ελλείψεις σε εξοπλισμό, τρόφιμα, φάρμακα και υποδομές και έδωσε έναν μεγάλο αγώνα για να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των βρεφών.
«Έδωσα την καρδιά μου, τα συναισθήματά μου, τη δουλειά μου», είχε πει χαρακτηριστικά, αποκαλύπτοντας πόσο βαθιά είχε δεθεί με τα παιδιά που μεγάλωναν χωρίς τη μητρική αγκαλιά.
Από τις πιο έντονες εικόνες που κουβαλούσε μέχρι το τέλος της ζωής της ήταν η πρώτη της επίσκεψη στο ίδρυμα, όταν ένα μωρό τής χάρισε ένα χαμόγελο που, όπως είχε εξομολογηθεί, δεν ξέχασε ποτέ.
Η θητεία της ολοκληρώθηκε ύστερα από δημόσια σύγκρουση για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε το ίδρυμα, καθώς δεν δίστασε να αναδείξει τις ελλείψεις και να διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες για τα παιδιά. Ήταν μια στάση ζωής που τη χαρακτήριζε πάντα: να υπερασπίζεται με θάρρος όσα πίστευε, ακόμη κι όταν αυτό είχε προσωπικό κόστος.
Σήμερα, καθώς η αυλαία πέφτει οριστικά για μια από τις μεγαλύτερες κυρίες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, η οικογένειά της ζητά το ύστατο «ευχαριστώ» να μετατραπεί σε μια πράξη αγάπης προς τα παιδιά που τόσο πολύ νοιάστηκε να προστατεύσει. Μια τελευταία επιθυμία που αποτυπώνει με τον πιο ουσιαστικό τρόπο την ανθρωπιά και το μεγαλείο της Μάρως Κοντού.
