Από τον Παναγιώτη Βαζαίο
Ο Διονύσης Ζάχος δεν είναι απλώς ηθοποιός ή μίμος, είναι φαινόμενο! Κάθε Δευτέρα βράδυ στο «Deos» κατακτά το κοινό με την εκρηκτική του παρουσία, το μοναδικό του χιούμορ και την αξεπέραστη δεξιοτεχνία στη σάτιρα. Με χρόνια εμπειρίας στο θέατρο, την τηλεόραση και τα social media, έχει καταφέρει να συνδυάσει την κωμωδία με την τέχνη του μίμου, δημιουργώντας στιγμές που μένουν αξέχαστες. Στην αποκλειστική μας συνέντευξη, ανοίγει την καρδιά του, μιλά για την πορεία του, τις εμπειρίες στη σκηνή και πώς καταφέρνει να κάνει το κοινό να γελάει και να σκέφτεται ταυτόχρονα.
Θέλω να μου μιλήσεις αρχικά για την παράσταση που ξεκίνησες πριν από περίπου μία εβδομάδα. Πρόκειται για έναν πολύ όμορφο χώρο, ένα μαγαζί που σου ταιριάζει απόλυτα. Πώς βρέθηκες στο «Deos» και τι σημαίνει για σένα αυτή η συνεργασία;
Φέτος βρίσκομαι σε μία από τις πιο όμορφες φάσεις της ζωής μου. Είμαι στο «Deos» και νιώθω όσο πιο ψηλά θα μπορούσα να είμαι, σαν να βρίσκομαι στον ουρανό και να πετάω. Έτσι ακριβώς αισθάνομαι σε αυτό το μαγαζί: ότι πετάω πραγματικά. Έχουμε ήδη κάνει πρεμιέρα και η ανταπόκριση του κόσμου είναι συγκλονιστική, με συνεχόμενα sold out, κάτι που με γεμίζει χαρά και ευγνωμοσύνη. Η παράσταση λέγεται «De Grece» και είναι άμεσα επηρεασμένη από όσα βιώνουμε ως κοινωνία. Πρόκειται ουσιαστικά για μια παράσταση των Ελλήνων, με έντονα στοιχεία πολιτικής σάτιρας. Αγγίζει το πολιτικό σύστημα όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά συνολικά της Ευρώπης, όσα συμβαίνουν γύρω μας και μας επηρεάζουν καθημερινά. Ακόμη και η μεταμφίεση της Ελισάβετ έχει καθαρά συμβολικό χαρακτήρα και σχετίζεται αποκλειστικά με το πολιτικό σύστημα. Ήθελα μέσα από την αφίσα και την αισθητική της παράστασης να απαντήσω έμμεσα σε όσους με ρωτούσαν τι ακριβώς θέλω να πω φέτος. Το μήνυμα που περνάω είναι η Ευρώπη κάτω από τη διαχρονική αγκαλιά της «μεγάλης μαμάς» Αγγλίας.
Τι βλέπουμε τελικά πάνω στη σκηνή φέτος; Ποια είναι τα βασικά στοιχεία της παράστασης;
Η παράσταση έχει πάρα πολύ γέλιο, έντονο ρυθμό και συνολικά δεκαεννέα κοστούμια. Υποδύομαι παράλληλα πρόσωπα, όπως τη Ρίτα Σακελλαρίου, ενώ κάνουμε και ένα μεγάλο αφιέρωμα στη δεκαετία του ’80, με αναφορές και στη Λίτσα Διαμάντη. Αυτό που θέλει να δώσει φέτος η παράσταση, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, είναι κάτι βαθύτερο: εκτός από το γέλιο και την έντονη επικαιρότητα, θέλουμε να θυμηθούμε μια Ελλάδα που δεν υπάρχει πια. Μέσα από τις παραστάσεις μου μού αρέσει πολύ να το πετυχαίνω αυτό μέσω των μεγάλων ντιβών και πρωταγωνιστριών που πέρασαν από το καλλιτεχνικό στερέωμα και άφησαν τόσο ισχυρό αποτύπωμα. Παράλληλα, υπάρχουν πολλά ακόμα κλασικά πρόσωπα, όπως η Ρένα, η Αλίκη και οι μεγάλες ντίβες του παρελθόντος, αλλά και έντονη σύγχρονη επικαιρότητα. Θα δείτε χαρακτήρες όπως ο Κυριάκος, αλλά και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στην Εξεταστική. Το γέλιο είναι ασταμάτητο και υπάρχουν πολλά ακόμα που δεν θέλω να αποκαλύψω, γιατί αξίζει πραγματικά να έρθει ο κόσμος να το δει από κοντά. Τα κοστούμια είναι υπέροχα, δημιουργίες της Ρούλας Μανδέλου, και η επικαιρότητα έχει τόσο «βούτυρο», που πραγματικά δεν έχουμε ψωμί να το αλείψουμε. Επίσης μουσική επιμέλεια κάνει ο εξαιρετικός Άκης Παππάς, το μακιγιάζ Νίκος Ζήσης και οι περούκες μου είναι από KDG hair Boutique.
Ως Άννα Βίσση.
Η σάτιρα δεν είναι απλώς μίμηση, αλλά ξεκάθαρη άποψη. Πόσο δύσκολο είναι σήμερα να σατιρίζει κανείς χωρίς να παρεξηγείται;
Νομίζω ότι το ζήτημα σχετίζεται άμεσα με αυτό που αποκαλούμε «πολιτικά ορθό». Μιλάμε για ένα γενικότερο αγκύλωμα που έχει δημιουργηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, στις κοινωνίες μας, κάτω από την πολύ σωστή και απαραίτητη ιδέα του σεβασμού, της καταπολέμησης του ρατσισμού και της ισότητας ανάμεσα στους ανθρώπους. Όμως το να αγγίζουμε τη σάτιρα και να της βάζουμε όρια είναι σαν να φουρνίζουμε –να περιορίζουμε– την ίδια την ελευθερία. Η σάτιρα από τη φύση της είναι ελευθερία. Αν αρχίσεις να τη λογοκρίνεις ή να τη φιλτράρεις υπερβολικά, χάνει τον λόγο ύπαρξής της. Αυτό το φαινόμενο έχει επηρεάσει κυρίως την τηλεόραση, και μάλιστα αρνητικά. Γι’ αυτό και πλέον δεν βλέπουμε κωμωδίες στα σίριαλ, αλλά κυρίως δράματα. Είναι πολύ δύσκολο να στηθεί μια κωμωδία μέσα σε αυτό το αυστηρό πλαίσιο. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι στο live θέατρο και στις ζωντανές παραστάσεις έχουμε ακόμη τη δυνατότητα και την ευκαιρία να είμαστε όπως ακριβώς ήμασταν πριν από αυτή τη λογική του πολιτικά ορθού. Προσωπικά, στις παραστάσεις μου δεν με έχει αγγίξει αυτό. Εκεί η σάτιρα παραμένει ελεύθερη, ζωντανή και αληθινή.
Ως Βασίλισσα Ελισάβετ στην ολοκαίνουργια παράστασή του «De Grece» στο «Deos».
Έχουν υπάρξει επώνυμοι που κατά καιρούς ενοχλήθηκαν από τη σάτιρά σου;
Στα τόσα χρόνια πορείας μου, θα έλεγα ότι ήταν πολύ λίγοι. Και το λέω αυτό αληθινά. Είμαι από τους τυχερούς. Θυμάμαι, για παράδειγμα, τη Βάνα Μπάρμπα, πολύ παλιά, όταν πρωτομπήκα στον χώρο. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα έχουμε μια χαρά σχέση και τα λέμε πολύ καλά. Υπήρξε επίσης ένα διάστημα που ενδεχομένως να ενοχλήθηκε η Ελένη Μενεγάκη, όταν πέρασα στη Ρούλα Κορομηλά, αλλά κι εκεί όλα κύλησαν τελικά ομαλά. Γενικά, δεν έχω αντιμετωπίσει σοβαρές ή έντονες αντιδράσεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όλα λύνονται με διάλογο και καλή διάθεση.
O Διονύσης Ζάχος ως Αγγελική Νικολούλη μαζί με την Νικολούλη.
Η Ελένη Μενεγάκη γιατί είχε ενοχληθεί τότε; Επειδή την είχες σατιρίσει;
Ναι, είχε να κάνει με μια τηλεοπτική εμφάνιση που έκανα το 1997. Τότε είχα βγει στην εκπομπή της Κατερίνας Λάσπα. Μια μέρα η Κατερίνα ήταν άρρωστη και αναζητούσαν κάποιον στον Ταύρο για ένα σατιρικό concept. Έτσι τους ήρθε η ιδέα να εμφανιστώ εγώ ως Ελένη Μενεγάκη απέναντι στην ίδια την Ελένη. Ήταν η εποχή που εκείνη παρουσίαζε τον «Πρωινό Καφέ», ενώ εγώ εμφανίστηκα από το Star ως Ελένη Μενεγάκη. Όλο αυτό είχε προκαλέσει τότε μια ενόχληση, κάτι που είχε συζητηθεί αρκετά.
Και τελικά παρεξηγήθηκε;
Όχι, η ίδια προσωπικά δεν είχε κάνει κάτι. Υπήρξε όμως μια πολύ μεγάλη ενόχληση από τον ΑΝΤ1. Εκείνη την εποχή είχαν στείλει ολόκληρο «κατεβατό» αντιδράσεων. Τώρα, τόσα χρόνια μετά, ούτε κι εγώ θυμάμαι όλες τις λεπτομέρειες. Έχουν παρεξηγηθεί όμως πολλοί κατά καιρούς. Όπως, για παράδειγμα, η Άντζελα, που έχει παρεξηγηθεί με τη μισή ελληνική showbiz. Δεν το παίρνω προσωπικά όλο αυτό.
Ο Διονύσης ως Φουρέιρα με την αληθινή Φουρέιρα αγκαλιά.
Η Άντζελα Δημητρίου γιατί είχε ενοχληθεί;
Γιατί νομίζω πως η Άντζελα ενοχλείται και με την ίδια της την εικόνα καμιά φορά. Ενοχλείται γενικά με όλους. Γι’ αυτό κι εγώ δεν το παίρνω προσωπικά. Θα με ενοχλούσε μόνο αν κάποιος παρεξηγούταν ενώ υπήρχε πραγματικός λόγος. Νομίζω πως η Άντζελα το έβλεπε περισσότερο σαν παιχνίδι όλο αυτό. Πλέον, βέβαια, δεν την ενοχλεί τίποτα – και μπράβο της γι’ αυτό.
Με όλες αυτές τις κυρίες μιλάτε σήμερα;
Αν βρεθούμε, είναι μεγάλη μου χαρά. Με τις περισσότερες πλέον ναι. Με τη Ρούλα, προφανώς. Με την Ελένη, βέβαια, δεν τη βλέπει και κανένας σήμερα.
Στο παρελθόν έχεις δηλώσει ότι στη Ρούλα Κορομηλά χρωστάς ουσιαστικά όλη σου την καριέρα…
Γιατί ήταν το πρώτο μου πραγματικό ξεκίνημα. Η Ρούλα με ανακάλυψε την εποχή που δούλευα στις «Γοργόνες και μάγκες», ένα μπουζουξίδικο της εποχής, το 1999. Με έψαξε, με βρήκε και με κάλεσε στην εκπομπή της. Έμεινα εκεί ολόκληρη τη σεζόν. Και πράγματι, το 1999 έγινα ξαφνικά γνωστός μέσα σε μία νύχτα, μέσα από το «Μπράβο» και μέσα από τη Ρούλα. Την ευχαριστώ πάντα γι’ αυτό, γιατί αν δεν υπήρχε εκείνη η ευκαιρία, τα πράγματα μπορεί να ήταν πολύ διαφορετικά για μένα.
Με την Ρούλα Κορομηλά στο «Μπράβο».
Άρα, ουσιαστικά, η Ρούλα ήταν εκείνη που σε έβγαλε στην τηλεόραση;
Ναι, το 1999! Βέβαια, είχα εμφανιστεί τηλεοπτικά και λίγο νωρίτερα, έναν χρόνο πριν, στην εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη στον «Πρωινό καφέ». Εκεί είχα βγει ως Βάνα Μπάρμπα, αντικαθιστώντας τη Βάνα και είχε γίνει πραγματικά χαμός. Όμως η ουσιαστική μου καθιέρωση στην τηλεόραση, σε εκπομπές μεγάλης απήχησης έγινε ξεκάθαρα μέσα από τη Ρούλα Κορομηλά.
Εκείνη την εποχή, βέβαια, μεσουρανούσε και ο Τάκης Ζαχαράτος με αντίστοιχη δουλειά, σωστά; Δηλαδή, το ίδιο πράγμα που έκανες κι εσύ.
Ναι, είχαν γραφτεί πολλά άρθρα τότε για τον Τάκη. Εκείνη την περίοδο, ο Τάκης έβγαινε πολύ στην εκπομπή της Ελένης, ενώ εγώ εμφανιζόμουν στη Ρούλα. Έλεγαν ότι οι παρουσιάστριες τότε έκαναν τα πάντα για να κερδίσουν τηλεθεατές. Πραγματικά, είχαν γραφτεί πάρα πολλά για αυτές τις εμφανίσεις μας. Μεγαλώνοντας και κοιτάζοντας πίσω, όλα αυτά φαίνονται σαν φαντάσματα του παρελθόντος.
Με τον Τάκη Ζαχαράτο να τον αποθεώνει σε παράστασή του.
Είναι αλήθεια ότι ο Τάκης Ζαχαράτος υπήρξε δάσκαλός σου; Έχει δηλώσει άλλωστε δημόσια ότι είσαι μαθητής του.
Ξέρεις τι θα ήθελα; Να μιλάμε για ανθρώπους που έχουν τη χαρά να μιλάνε και για σένα όταν τους ρωτούν. Αλλά όσον αφορά τον Τάκη, τον συνάδελφο, θα έλεγα «ναι», ήταν δάσκαλός μου. Ήταν ένας άνθρωπος από τον οποίο αγόρασα ό,τι καλό είχε να μου προσφέρει και το αγόρασα πραγματικά. Όλοι έχουμε ελαττώματα, αλλά είχα την εξυπνάδα τότε, όταν ήμουν μικρός, να κρατήσω και να απορροφήσω τα καλά του. Είναι στρατιώτης στη δουλειά του και αυτό το εκτιμώ πολύ.
Μιλάτε σήμερα με τον Τάκη;
Όχι.
Δηλαδή, αν βρεθείτε σε κάποιο κοσμικό γεγονός ή σε μια θεατρική παράσταση, δε θα μιλήσετε;
Ούτε στην κηδεία του αείμνηστου Αγγελάκη μιλήσαμε που είχαμε βρεθεί, θα μου μιλήσει στη χαρά;
Ως Δήμητρα Ματσούκα
Είδαμε ότι το τελευταίο σου βίντεο ως Ματσούκα στο TikTok έκανε απίστευτο ρεκόρ προβολών, εκατομμύρια views. Τι σημαίνει αυτό για σένα, ειδικά σε μια εποχή που ο κόσμος στρέφεται όλο και περισσότερο στα social media;
Ακριβώς αυτό. Αν και δεν είμαι πολύ φαν των social media γιατί ανήκω σε μια γενιά που πλησιάζει τα πενήντα, είμαστε μια μεταβατική γενιά που έρχεται από το παλιό, όλα αυτά τα καινούργια και τόσο γρήγορα πράγματα που τρέχουν στη ζωή μας με δυσκολεύουν. Δεν συμφωνώ με όσα συμβαίνουν στα social media, αλλά δεν μπορώ να αρνηθώ ότι χαίρομαι όταν βλέπω μεγάλες προβολές. Για παράδειγμα, με τη Δέσποινα Βανδή είχαμε πάνω από 1 εκατομμύριο views και το ίδιο έγινε με την εμφάνιση με την Δήμητρα Ματσούκα. Από αυτά τα βίντεο ήρθαν και περισσότεροι ακόλουθοι, με γνώρισε κόσμος που ίσως να μη με ήξερε, και φυσικά έρχεται περισσότερος κόσμος στο μαγαζί μέσα από αυτά τα μέσα. Ταυτόχρονα, όμως, δε μπορώ να κλείνω τα μάτια στα αρνητικά. Τα social media έχουν και την πλευρά της βίας, η οποία είναι ακραία αυτή τη στιγμή. Σε μια τόσο μικρή χώρα, με 10 εκατομμύρια ανθρώπους, να υπάρχει τόση βία το θεωρώ ανόητο και απαράδεκτο. Εγώ προσωπικά έχω άποψη για όλα αυτά και δεν τα αφήνω ασχολίαστα.
Με τον Κωνσταντίνο Αργυρό.
Έχεις περάσει μεγάλες δόξες δημοσιότητας και αναγνωρισιμότητας. Ωστόσο, για την προσωπική σου ζωή ξέρουμε ελάχιστα πράγματα. Πώς συμβαίνει αυτό;
Νομίζω ότι όσοι δείχνουν την προσωπική τους ζωή το κάνουν γιατί δεν έχουν κάτι να δείξουν σε αυτό που παρουσιάζουν ως τέχνη. Και δεν το λέω εγώ, το έχουν πει πολύ μεγαλύτεροι καλλιτέχνες, συνάδελφοι και ηθοποιοί. Η προσωπική ζωή του άλλου δεν αφορά κανέναν. Η δική μου ζωή, θα έλεγα, είναι έρημος Σαχάρα, δεν έχει ούτε οάσεις! Δεν υπάρχουν ερωτικά τρίγωνα ή μπερδέματα που να ενδιαφέρουν πολύ. (γέλια)
Δεν σου πέρασε ποτέ από το μυαλό να κάνεις οικογένεια, να αποκτήσεις ένα παιδί;
Πολλά χρόνια πίσω, περίπου τριάντα, είχα μια περιπέτεια με μια πολύ όμορφη κοπέλα εκείνη την εποχή. Εκείνη είχε μείνει έγκυος και θα μπορούσε το παιδί μου σήμερα να ήταν γύρω στα είκοσι οχτώ χρονών. Αλλά, ξέρεις, ποτέ δε με ενδιέφερε να γίνω γονιός. Το να είσαι γονιός είναι μια πολύ μεγάλη ευθύνη, και εγώ ακόμα μεγαλώνω εμένα τον ίδιο. Δεν μπορείς να πάρεις μια τέτοια ευθύνη αν δεν είσαι έτοιμος.
Ο Διονύσης Ζάχος σε μια καταπληκτική μεταμφίεση ως Μαρινέλλα.
Πες μου πώς το βλέπεις όλο αυτό τώρα με την εξεταστική και όσα συμβαίνουν στη Βουλή, που μοιάζει σαν ένα τσίρκο.
Έχω πει πολλές φορές και το λέω και στην παράστασή μου, δύο βασικά πράγματα. Πρώτον, έχουμε γίνει περισσότεροι καλλιτέχνες από το κοινό που υπάρχει, δηλαδή στην ουσία είμαστε οι περισσότεροι καλλιτέχνες και δεν υπάρχει κοινό να μας δει στη χώρα. Δεύτερον, λέω συνέχεια, το έχω ξαναπεί σε συνεντεύξεις, ότι η Ελλάδα είναι μια επιθεώρηση και εμείς απλώς είμαστε θεατές. Ούτε καν πρωταγωνιστούμε σε αυτήν. Και αν παρατηρήσεις την εξεταστική, αυτή τη στιγμή είναι το καλύτερο «σίριαλ» που έχει γραφτεί ποτέ. Το πιο αστείο και ταυτόχρονα ενοχλητικό το 2025 ήταν ότι ρωτούσαν «τι δουλειά κάνει ο γιος σας;» και απαντούσε, «Είναι ο γιος μου»! Και αυτή είναι η δουλειά του Έλληνα σήμερα; Να είναι γιος, να είναι γιος του πατέρα του! Αυτό πραγματικά με ενόχλησε και με σόκαρε.
