Από τον Παναγιώτη Βαζαίο
Η Αννούλα Βασιλείου μιλά αποκλειστικά στο Egomagazine.gr ξετυλίγοντας το κουβάρι της ζωής της που μοιάζει περισσότερο με κινηματογραφικό σενάριο παρά με απλή προσωπική διαδρομή. Με λόγο άμεσο και χωρίς περιστροφές, επιστρέφει στις μνήμες της εποχής που σημάδεψε τη σχέση της με τον Μανώλη Αγγελόπουλο, έναν από τους πιο εμβληματικούς λαϊκούς ερμηνευτές της Ελλάδας. Από τη γνωριμία τους, τον έρωτα και τη δημιουργία της οικογένειάς τους, μέχρι τις συγκρούσεις, τις εντάσεις και τις σιωπές που ακολούθησαν, η αφήγησή της ξεδιπλώνεται σαν προσωπικό ημερολόγιο γεμάτο πάθος, δυσκολίες και δυνατές εικόνες. Δεν φοβάται να μιλήσει για τις πληγές, τις αντιδράσεις και τα εμπόδια που βρέθηκαν στον δρόμο τους, ούτε να αναφερθεί στις πιο ευάλωτες στιγμές της. Μέσα από τη συνέντευξή της αναδεικνύεται μια γυναίκα που έζησε στο επίκεντρο μιας μεγάλης ιστορίας, αλλά παρέμεινε πρωταγωνίστρια της δικής της ζωής.
Τι ακριβώς συνέβη με το ατύχημα που είχατε στη σκάλα του σούπερ μάρκετ;
Όπως ανέβαινα την κυλιόμενη σκάλα, το καρότσι με πήρε προς τα πίσω και έχασα την ισορροπία μου. Έπεσα κάτω, ενώ η σκάλα συνέχιζε να ανεβαίνει, και μου τραυμάτισε όλο το πόδι. Έπαθα σοβαρό κάταγμα, από πάνω μέχρι το γόνατο, ήταν μεγάλο το τραύμα. Ο γιατρός μού είπε ότι ήμουν τυχερή μέσα στην ατυχία μου, γιατί διαφορετικά τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα. Το κόκαλο έσπασε εσωτερικά και χρειάστηκε επέμβαση. Επειδή έχω και σακουλάκι, μου τοποθετήθηκε πριν από έναν χρόνο, η κατάσταση έγινε ακόμη πιο δύσκολη. Ήμουν στο στάδιο που πήγαινα να γίνω καλά και μου είχαν απομείνει τρεις-τέσσερις θεραπείες για να ολοκληρώσω την αποκατάσταση, αλλά τελικά προέκυψε κι αυτό.
Πώς βιώσατε όλη αυτή την περιπέτεια;
Ήταν μια μεγάλη δοκιμασία για μένα. Ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που έπαθα. Ήταν ένα πολύ μεγάλο χτύπημα, κάτι που με συγκλόνισε βαθιά. Ήταν δύσκολο να το διαχειριστώ, αλλά προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου και να ηρεμήσω όσο γίνεται. Ο Θεός να βάλει το χέρι Του.
Πώς είναι η σχέση σας με την πίστη; Προσεύχεστε, έχετε κάποιον άγιο προστάτη;
Δεν έχω κάποιον συγκεκριμένο άγιο προστάτη. Αγαπώ πολύ τον Χριστό και Του μιλάω με τον δικό μου τρόπο. Δεν ξέρω να κάνω συγκεκριμένες προσευχές, αλλά κάνω τον σταυρό μου και πιστεύω βαθιά. Δεν είμαι άνθρωπος που τρέχει συνεχώς στις εκκλησίες ή να κάνω νηστείες. Η πίστη μου είναι εσωτερική. Την έχω μάθει από τη μητέρα μου. Πιστεύω ότι δεν έχει νόημα να νηστεύεις ή να φαίνεσαι θρήσκος, αν ταυτόχρονα δεν έχεις αγάπη και δεν κάνεις καλό στους άλλους. Για μένα η ουσία είναι η πίστη και η καλοσύνη, όχι η επίδειξη.
Πόσο σημαντικό κεφάλαιο της ζωής σας ήταν ο Μανώλης Αγγελόπουλος και πώς ξεκίνησε η σχέση σας;
Ο κόσμος με έχει ταυτίσει πολύ μαζί του, και είναι φυσικό, γιατί ήταν ο άντρας μου και έχω τρία παιδιά μαζί του. Όταν γνωριστήκαμε, ήμουν μόλις δεκαπέντε χρονών, ένα κοριτσάκι ψηλό. Με τα χρόνια… «κονταίνω» λέω χαριτολογώντας. Γνωριστήκαμε, ερωτευτήκαμε και τότε έγινε μεγάλος ντόρος, έγραφαν οι εφημερίδες. Η ιστορία μας ήταν τόσο έντονη που, όπως λέω, είναι σαν ιστορία της Ελλάδας. Θα μπορούσε να γίνει ταινία, γιατί είχε πολλά γεγονότα, ακόμα και δυσκολίες, όπως με τη μητέρα του που ήταν τσιγγάνα που δεν με ήθελε και υπήρξαν αντιδράσεις. Ήταν μια μεγάλη, δυνατή ιστορία ζωής.
Έχει συζητηθεί ποτέ η ιδέα να γυριστεί ταινία για τη ζωή σας με τον Μανώλη Αγγελόπουλο;
Ναι, έχει συζητηθεί η ιδέα με τα παιδιά, όμως κάπου διαφωνήσαμε και η διαδικασία σταμάτησε. Υπήρχαν σημεία που δεν συμφωνούσα και δεν ήθελα να προχωρήσει έτσι όπως είχε προταθεί. Ειδικά μετά τον χωρισμό μας, ένιωσα πως μια τέτοια ταινία θα μπορούσε να δημιουργήσει παρεξηγήσεις ή να δώσει λάθος εντυπώσεις, κάτι που δεν ήθελα. Για μένα ήταν μια πολύ προσωπική ιστορία και ήθελα να προστατεύσω όσα έζησα, χωρίς να μπουν λεπτομέρειες που θα αλλοίωναν την πραγματικότητα.
Πως αντιμετωπίσατε την περιπέτεια υγείας του Μανώλη Αγγελόπουλου;
Υπέστη πνευμονικό οίδημα. Δεν ξέρω αν υπήρχε και θέμα με την καρδιά του, αλλά η κατάσταση ήταν σοβαρή. Είχε ήδη γίνει μια συζήτηση με τον γιο μου, τον Στάθη, που μιλά και αγγλικά, για να προχωρήσουν κάποιες διαδικασίες και υπήρξε ιατρική γνωμάτευση ότι δεν χρειαζόταν άμεσα επέμβαση στην καρδιά. Όμως αργότερα, όταν προέκυψε η επιθυμία να αλλάξουν τα δεδομένα, μεταφέρθηκε στην Αγγλία για εξετάσεις και επέμβαση, καθώς είχε και θέμα με τον θυρεοειδή. Όπως εξήγησαν οι γιατροί, όταν υπάρχει θυρεοειδής, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή πριν από οποιαδήποτε καρδιοχειρουργική επέμβαση, γιατί υπάρχουν ειδικές ιατρικές παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη.
Πήγατε στην Αγγλία όταν έγινε η επέμβαση; Και τι θυμάστε από εκείνες τις στιγμές;
Ναι, πήγα να τον δω και μάλιστα, από τη στενοχώρια μου λιποθύμησα. Ήταν κάτι που δεν μπορώ να ξεχάσω. Τον είδα τόσο ταλαιπωρημένο, ένα ανθρωπάκι μισό είχε μείνει, και συγκλονίστηκα. Προσευχόμουν συνεχώς, έλεγα «Παναγία μου, Χριστέ μου». Ήταν μια πολύ δύσκολη στιγμή για όλους μας. Εκεί, στην Αγγλία, έγινε και η επέμβαση, αλλά τελικά η κατάληξη ήταν τραγική. Από την αρχή υπήρχε διαφορετική ιατρική άποψη, ο γιατρός είχε πει ότι δεν χρειάζεται επέμβαση. Παρ’ όλα αυτά, οι εξελίξεις άλλαξαν τα δεδομένα. Την ίδια στιγμή, τα παιδιά μας ήταν μικρά, ο ένας μας γιος ήταν φαντάρος, η κόρη μας μόλις δεκαέξι ετών. Δεν ήταν εύκολο για κανέναν. Εγώ τότε είπα πως δεν θα ήθελα να γίνει μια ταινία για τη ζωή μας με τρόπο που να αλλοιώνει την αλήθεια ή να δίνει λάθος εντυπώσεις. Η ζωή μου με τον Αγγελόπουλο είναι δική μου ιστορία και, αν ποτέ γίνει κάτι σχετικό, θα πρέπει να αποτυπώνει την πραγματικότητα όπως ήταν. Κάποια στιγμή ίσως γίνει, αλλά μόνο αν συμφωνήσουμε όλοι και με σεβασμό.
Ποιες ήταν οι σχέσεις σας με την πεθερά σας και τι είχε συμβεί τότε;
Δεν με ήθελε, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνα. Υπήρχαν πολλές διαφωνίες. Όταν ο Μανώλης είπε ότι θέλει να με παντρευτεί, εκείνη ήταν αντίθετη. Στην κοινότητά τους, όπως μου έλεγαν, οι μάνες έχουν τον πρώτο λόγο. Θυμάμαι τότε ότι υπήρξε ένταση και, από τον θυμό του, χτύπησε μια τζαμόπορτα και τραυματίστηκε στο χέρι του, χρειάστηκε ράμματα. Εγώ έμεινα έγκυος μικρή και πήγαμε στον Καναδά, όπου γέννησα το πρώτο μας παιδί. Μετά από τέσσερις μήνες επιστρέψαμε. Δεν αντέδρασε με συγκίνηση, και κάποια στιγμή μου είπε μια κουβέντα που μου έμεινε χαραγμένη. Μου έριξε κατάρα: «Να στο πάρουν το παιδί με τις κουτάλες». Όταν γέννησα, ήταν δύσκολη γέννα και το μωρό ήταν μεγάλο, οπότε χρειάστηκε ιατρική βοήθεια και όντως μου το πήραν με τις κουτάλες. Θυμάμαι ότι με πήγαν στο χειρουργείο και όταν άνοιξα τα μάτια μου, είδα το παιδί μου υγιές. Ήταν μεγάλη ευτυχία για εμάς. Στα χρόνια που ακολούθησαν, ποτέ δεν πήρε τα εγγόνια της στην αγκαλιά της. Παρ’ όλα αυτά, όταν εκείνη έφτασε στο τέλος της ζωής της, μου ζήτησε να τη φιλήσω και να της δώσω νερό.
Στο τέλος της ζωής της, νιώσατε ότι σας αποδέχτηκε; Τι συνέβη όταν την επισκεφθήκατε;
Όχι, δεν θα έλεγα ότι με αγάπησε. Απλώς δεν μπόρεσε ποτέ να αποδεχτεί όσα είχαν συμβεί. Πιστεύω όμως ότι, επειδή ήταν άρρωστη, κάπως μαλάκωσε μέσα της. Όταν ο Μανώλης μου είπε να πάω γιατί η μητέρα του δεν ήταν καλά, πήγα. Όλοι με παρότρυναν να πάω, και τελικά βρέθηκα εκεί. Τη βρήκα πεσμένη κάτω. Όταν με είδε, σήκωσε το κεφάλι της και μου είπε: «Άννα, εσύ;» και στα τσιγγάνικα ζήτησε νερό. Μετά ξαναέπεσε και είπε πάλι στα τσιγγάνικα «άφησέ με». Εγώ είχα μάθει λίγα τσιγγάνικα, οπότε καταλάβαινα κάποια πράγματα. Δύο ώρες αργότερα, έφυγε από τη ζωή.
Άφησε τελικά περιουσία ο Μανώλης Αγγελόπουλος και πώς διαχειριστήκατε τα περιουσιακά στοιχεία;
Βεβαίως και άφησε περιουσία. Όταν τον γνώρισα, δεν είχε κανένα σπίτι, μόνο ένα στην Αγία Βαρβάρα. Εγώ ήμουν πάντα οικονόμα και ασχολούμουν από μικρή με την αγορά, οπότε μαζί αποκτήσαμε περιουσιακά στοιχεία. Πήραμε σπίτι στη Νέα Σμύρνη, μέσα στο Άλσος, με πέντε δωμάτια. Αργότερα αγοράσαμε και το διπλανό διαμέρισμα και τα ενώσαμε σε έναν ενιαίο όροφο, γιατί μεγαλώσαμε την οικογένειά μας και ήρθε το τρίτο παιδί. Στη συνέχεια αποκτήσαμε κι άλλο διαμέρισμα από κάτω, ανακαινίσαμε και το σπίτι στην Αγία Βαρβάρα και αγοράσαμε επίσης ένα διαμέρισμα. Όταν χωρίσαμε, εγώ δεν ήθελα τίποτα για τον εαυτό μου. Ο δικηγόρος μου είπε ότι δικαιούμαι, αλλά αρνήθηκα. Ήθελα όλα να τα πάρουν τα παιδιά. Δεν κράτησα τίποτα. Υπήρχε και μια ανιψιά που μπήκε στη διαδικασία, ενώ δεν δικαιούταν από όσα είχαμε αποκτήσει, αλλά κι εκεί είπα ότι δεν με ενδιαφέρει να διεκδικήσω κάτι. Προτίμησα να προχωρήσω μόνη μου και ό,τι έχω φτιάξει στη ζωή μου να το έχω δημιουργήσει με τη δική μου δουλειά.
Τον βλέπετε καθόλου στα όνειρά σας σήμερα; Υπάρχει κάποια ιδιαίτερη στιγμή που θυμάστε;
Μία φορά τον είδα στο όνειρό μου. Πήγα να τον αγκαλιάσω, αλλά μου είπε: «Φύγε, μην έρχεσαι κοντά μου». Το επανέλαβε δύο φορές. Του απάντησα ότι δεν θα πλησιάσω και το δέχτηκα.
Τα τελευταία χρόνια σας προσεγγίζουν μαγαζιά για εμφανίσεις, θα θέλατε να επιστρέψετε στη σκηνή;
Όχι, δούλευα μέχρι πρόσφατα. Απλώς τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα, έχουν μπει «κλίκες». Εγώ είμαι της παλαιάς γενιάς. Δεν θέλω να πάω να τραγουδήσω σε ταβερνάκια. Τώρα έχουν αλλάξει οι συνθήκες και βλέπεις νέα κορίτσια να εμφανίζονται με πολύ χαμηλές αμοιβές, πενήντα ή εβδομήντα ευρώ. Δεν ξέρω τι να πω γι’ αυτό. Παρ’ όλα αυτά, έκανα μια μουσική βραδιά πρόσφατα, μαζί με τον Στάθη. Γέμισε το μαγαζί και ο κόσμος πέρασε πολύ όμορφα. Μου έστελναν μηνύματα για να ξανακάνω μια αντίστοιχη εμφάνιση. Ήταν μια βραδιά για τη μνήμη και για το συναίσθημα, καθώς ήμουν το πρώτο όνομα και ο Στάθης ήθελε να με ακολουθήσει στη σκηνή, αλλά εγώ επέμενα ότι θα πρέπει να έχει τη δική του πορεία.
Το διαζύγιο του γιου σας σας στεναχώρησε; Πώς βλέπετε όλη αυτή την ιστορία που έχει προκύψει;
Βεβαίως και με στεναχώρησε. Όμως, για να είμαι ειλικρινής, θεωρώ ότι αυτή η γυναίκα δεν ήταν κατάλληλη για τον γιο μου. Ο γιος μου είναι καλός άνθρωπος, έχει σταθεί βράχος στα παιδιά του και στηρίζει την οικογένειά του μέχρι σήμερα. Είναι δίπλα και στον μεγάλο του γιο, που είναι πλέον 28-29 ετών, αλλά και στη μικρότερη κόρη του.
