Από τον Παναγιώτη Βαζαίο
Η Μαριάννα Κιμούλη επιστρέφει τηλεοπτικά μέσα από τη νέα σειρά του MEGA «Δύο Μαύρα Πουκάμισα», αναλαμβάνοντας έναν ρόλο που όπως -αποκαλύπτει- κρύβει πολύ περισσότερα από όσα έχουν φανεί στα δύο πρώτα επεισόδια. Η ηθοποιός μιλά στο «Λοιπόν» για την ηρωίδα που υποδύεται και προειδοποιεί πως «τα φαινόμενα απατούν», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η εξέλιξή της θα ανατρέψει όσα πιστεύουν αρχικά οι τηλεθεατές. Η Μαριάννα Κιμούλη μιλάει ακόμη για τη συνεργασία της με τον Βασίλη Μπισμπίκη, τη Μαρίνα Ψάλτη και τον Αντώνη Μυριαγκό, εξηγώντας γιατί θεωρεί ότι ένας ηθοποιός δεν πρέπει να σταματά ποτέ να μαθαίνει. Αναφέρεται στον πατέρα της και στη σχέση της με το θέατρο από τότε που ήταν παιδί, ενώ παραδέχεται πως παρά τις επαγγελματικές απαιτήσεις βρίσκει πάντα χρόνο για τους ανθρώπους της. Και όταν η κουβέντα περνά στην προσωπική της ζωή, η ίδια δεν κρύβει ότι αυτή την περίοδο αισθάνεται «πάρα πολύ ευτυχισμένη και χαρούμενη», ενώ μιλά ανοιχτά για τη δημιουργία οικογένειας και αποκαλύπτει ότι στο μυαλό της υπάρχει ακόμη και η πιθανότητα της υιοθεσίας.
– Ο ρόλος σου στα «Δύο Μαύρα Πουκάμισα» μοιάζει να «ανάβει φωτιές». Είναι έτσι ή κάτι δεν έχουμε καταλάβει ακόμη;
Τα φαινόμενα απατούν. Νομίζω ότι αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον σε αυτή την ιστορία. Τόσο από τα trailers όσο και από τα δύο πρώτα επεισόδια μπορεί κάποιος να σχηματίσει μια συγκεκριμένη εικόνα, όμως πιστεύω ότι η ιστορία θα καταλήξει πολύ διαφορετικά από εκεί που περιμένει το κοινό.
– Δηλαδή θα δούμε μεγάλες ανατροπές και στον δικό σου χαρακτήρα;
Ναι. Ο ρόλος μου ξεκινά με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο, αλλά στο τέλος της σειράς βρίσκεται σε ένα εντελώς διαφορετικό σημείο. Είχαμε την τύχη να έχουμε το βιβλίο και να γνωρίζουμε στην ολότητά του το ταξίδι αυτού του χαρακτήρα. Ουσιαστικά, ξεκινά ένας άνθρωπος και καταλήγει ένας παντελώς διαφορετικός άνθρωπος.
– Αυτό ήταν ένα από τα στοιχεία που σε έκαναν να πεις το «ναι» στη σειρά;
Σίγουρα ήταν ένα από τα βασικά στοιχεία. Είχαμε την τύχη -και είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό- να γνωρίζουμε τι πρόκειται να συμβεί και προς τα πού πορεύεται η ιστορία. Πολλές φορές δεν έχεις αυτή την ευκαιρία, πόσο μάλλον όταν κάνεις μια καθημερινή σειρά.
– Σε βοηθά ως ηθοποιό να γνωρίζεις από την αρχή την εξέλιξη του ρόλου σου;
Πάρα πολύ. Μπορείς να χτίσεις τον χαρακτήρα σταδιακά προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Γνωρίζοντας πού πρόκειται να φτάσει, μπορείς να τοποθετήσεις από νωρίς μικρά στοιχεία και να αφηγηθείς την ιστορία με έναν πολύ πιο ολοκληρωμένο και εμπεριστατωμένο τρόπο.
Με τους δυο συμπρωταγωνιστές της στα “Μαύρα πουκάμισα”
– Πόσο λειτουργεί το ένστικτο όταν καλείσαι να πεις «ναι» ή «όχι» σε μια δουλειά;
Είμαι ένας άνθρωπος που εκλογικεύει σχεδόν τα πάντα και ταυτόχρονα υπεραναλύει σχεδόν τα πάντα. Από την άλλη, έχω αρκετά ισχυρό ένστικτο. Οπότε, αυτά τα δύο πολλές φορές έρχονται σε αντίφαση και βρίσκονται σε μια διαρκή σύγκρουση. Πρώτα υπεραναλύω και μετά προσπαθώ να εκλογικεύσω ακόμη και το συναίσθημά μου.
– Στη δουλειά του ηθοποιού, τελικά, τι μετρά περισσότερο; Η τύχη, το ένστικτο, η εμπειρία ή η σωστή επιλογή;
Νομίζω ότι είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων. Χρειάζεται σίγουρα και τύχη για να μπορέσεις να χτίσεις μια καριέρα σε αυτό το επάγγελμα. Χρειάζεται επίσης αντοχή, γιατί συναντάς πολλά πράγματα στον δρόμο σου. Για μένα, όμως, είναι πολύ σημαντικό να έχεις και την ψυχραιμία να βλέπεις καθαρά τα πράγματα.
– Όταν όμως ένας ηθοποιός έχει μπροστά του περισσότερες από μία προτάσεις, δεν είναι δύσκολο να πει «όχι»;
Μακάρι να έχεις δέκα προτάσεις! (γέλια) Ακόμη κι αν έχεις τρεις, υπάρχει η επιθυμία να τα κάνεις όλα. Ειδικά όταν βρίσκεσαι στη φάση στην οποία είμαι εγώ και, εντός εισαγωγικών, τώρα ξεκινάς. Έχω τελειώσει τη σχολή λιγότερο από μία δεκαετία, οπότε χρειάζεται ψυχραιμία. Δεν σημαίνει ότι επειδή μπορείς να κάνεις κάτι, πρέπει απαραιτήτως να το κάνεις.
– Μέχρι σήμερα, πάντως, οι επιλογές σου φαίνεται να σε έχουν οδηγήσει σε δουλειές που έχουν συζητηθεί. Πού το αποδίδεις;
Για μένα το μεγαλύτερο κομμάτι είναι η δουλειά. Αυτό θεωρώ το σημαντικότερο.
– Όταν λες «δουλειά», τι σημαίνει αυτό για έναν ηθοποιό; Συνεχής μελέτη;
Είναι μια μόνιμη διαδικασία. Εγώ, τουλάχιστον, έτσι το αντιμετωπίζω. Μαθαίνω ακόμη και την ώρα του γυρίσματος. Δεν σταματά ποτέ αυτή η διαδικασία. Σε αυτή τη δουλειά, για παράδειγμα, είχα την ευκαιρία να παίξω με ανθρώπους όπως ο Βασίλης Μπισμπίκης και αισθάνομαι ότι γίνομαι καλύτερη ηθοποιός παίζοντας μαζί του. Το ίδιο ισχύει με τη Μαρίνα Ψάλτη ή τον Αντώνη Μυριαγκό. Είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν χτίσει δεκαετίες πάνω σε αυτό το επάγγελμα και σαφέστατα έχεις πράγματα να πάρεις από αυτούς. Αν σταματήσεις να μαθαίνεις, είτε βρίσκεσαι στην πρόβα είτε στην παράσταση είτε στο γύρισμα, για μένα έχεις χάσει το παιχνίδι.
– Παρατηρείς τους πιο έμπειρους συναδέλφους σου; «Κλέβεις» πράγματα από αυτούς;
Βεβαίως. Και δεν παρατηρώ μόνο πράγματα που έχουν να κάνουν με το πώς παίζουν. «Κλέβω» πράγματα και εντός και εκτός γυρίσματος. Γιατί δεν έχει σημασία μόνο πώς είσαι μπροστά στην κάμερα ή πάνω στη σκηνή. Έχει σημασία πώς υπάρχεις πίσω από τις κάμερες, πώς συμπεριφέρεσαι και πώς συνυπάρχεις με τους συναδέλφους σου.
– Έχεις, βέβαια, και τον πατέρα σου ως ένα πολύ ισχυρό σημείο αναφοράς. Μεγάλωσες μέσα στο θέατρο.
Υπάρχει παιδί που δεν έχει, σε κάποιον βαθμό, ως αναφορά τον γονιό του; Θέλοντας ή μη, συνειδητά ή ασυνείδητα, συμβαίνει.
– Παρακολουθούσες από μικρή τις δουλειές του;
Έβλεπα θέατρο από μωρό. Το λάτρευα. Ζητούσα να πηγαίνω κάθε Σαββατοκύριακο και ήθελα να μην πηγαίνω σχολείο για να πηγαίνω στο θέατρο! (γέλια) Ευτυχώς υπήρχε και η μητέρα μου, η οποία έβαζε κάποιους κανόνες.
– Άρα η υποκριτική υπήρχε στη ζωή σου πολύ πριν γίνει επάγγελμα.
Σαφέστατα. Το λατρεύω. Είναι ένα τεράστιο κομμάτι της ζωής μου. Για μένα είναι κομμάτι της ταυτότητάς μου. Δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα στο οποίο πηγαίνω, κάνω τη δουλειά μου, παίρνω τα χρήματά μου και τελειώνει εκεί. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο.
– Σε αγχώνει το επόμενο βήμα; Υπάρχει μέσα σου η ανάγκη κάθε καινούργια δουλειά να είναι «καλύτερη» από την προηγούμενη;
Αυτό είναι μια τεράστια συζήτηση, γιατί πρέπει πρώτα να ορίσουμε τι σημαίνει «καλύτερο» για τον καθένα και μάλιστα στην εκάστοτε χρονική στιγμή. Για μένα, για παράδειγμα, μετά από μια συνεργασία το «καλύτερο» μπορεί να σημαίνει ότι θέλω να έχω περισσότερη ηρεμία. Σε μια άλλη περίοδο μπορεί να σημαίνει ότι θέλω να δουλέψω περισσότερο ή να έχω περισσότερα γυρίσματα. Είναι χίλια δυο πράγματα και νομίζω ότι έχουν να κάνουν κυρίως με τη φάση στην οποία βρίσκεται ο καθένας στη ζωή του. Καλό είναι να ακούμε τις ανάγκες μας και να μη μας πιάνει ένας αυτοματισμός ότι πρέπει διαρκώς να παράγουμε πράγματα.
– Θέατρο προλαβαίνεις να κάνεις παράλληλα με τα «Δύο Μαύρα Πουκάμισα»;
Όχι, αν και θα το ήθελα πάρα πολύ. Προς το παρόν έχω αποφασίσει ότι τουλάχιστον για την πρώτη σεζόν δεν θα κάνω θέατρο, ώστε να μπορέσω να επικεντρωθώ σε αυτό. Έχει να κάνει και με αυτό που σας έλεγα πριν, ότι χρειάζεται ψυχραιμία. Προσπαθώ να αντιστέκομαι στην ανάγκη να κάνω τα πάντα, να επιλέγω ένα πράγμα και να τα δίνω όλα σε αυτό.
– Σου λείπει, όμως;
Φυσικά. Είναι κάτι που λατρεύω. Είμαι ερωτευμένη με το θέατρο. Από εκεί ξεκίνησε όλη η δική μου «τρέλα» με την υποκριτική. Οπότε, για τη δεύτερη σεζόν δεν ξέρω τι θα συμβεί. Θα δούμε.
– Με ένα τόσο απαιτητικό πρόγραμμα μένει χρόνος για προσωπική ζωή;
Βρίσκω πάντα χρόνο για τους δικούς μου ανθρώπους. Ό,τι κι αν γίνεται, ακόμη κι αν χρειαστεί να στερηθώ ύπνο. Το θεωρώ απαραίτητο. Οι σχέσεις -είτε είναι φιλικές είτε ερωτικές- χρειάζονται κόπο, δουλειά και φροντίδα.
– Άρα δεν είσαι από τους ανθρώπους που, όταν υπάρχει πολλή δουλειά, εξαφανίζονται από τους φίλους και τους ανθρώπους τους.
Όχι. Προσπαθώ πάντα να το προσαρμόζω και να βρίσκω χρόνο. Για μένα είναι σημαντικό να υπάρχουν οι άνθρωποί μου στη ζωή μου και να φροντίζω αυτές τις σχέσεις.
– Είναι η τρίτη φορά που μιλάμε και φέτος σε βλέπουμε πιο λαμπερή. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος;
Είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένη και χαρούμενη.
– Η δημιουργία οικογένειας είναι κάτι που έχει περάσει από το μυαλό σου; Θα ήθελες κάποια στιγμή να γίνεις μητέρα;
Πιστεύω πολύ στην οικογένεια. Έχω περάσει από πάρα πολλές φάσεις σε σχέση με αυτό. Παλαιότερα έλεγα ότι δεν θέλω. Μετά πέρασα μια περίοδο που έλεγα ότι θέλω. Αυτή τη στιγμή έχω πει ότι, προς το παρόν, με αφορά περισσότερο η δουλειά μου. Θα δούμε. Γιατί έχει αρχίσει να με απασχολεί πολύ και το σε τι κόσμο θα φέρω αυτό το παιδί, αν κάποια στιγμή αποφασίσω να γίνω μαμά. Ή ακόμη και το αν θα αποφασίσω να υιοθετήσω. Είναι και αυτό μια μεγάλη συζήτηση.
– Άρα η υιοθεσία υπάρχει πραγματικά ως ενδεχόμενο στο μυαλό σου;
Ναι, υπάρχει. Υπάρχουν εκατοντάδες παιδιά αυτή τη στιγμή που έχουν αυτή την ανάγκη. Οπότε σκέφτομαι και το εξής: το να φέρω εγώ ένα καινούργιο παιδί σε έναν κόσμο που, με όλα αυτά που συμβαίνουν και όσα ενδεχομένως έρχονται, μάλλον δεν θα είναι εύκολος, σε σχέση με το να δώσω μια οικογένεια σε ένα παιδί που ήδη υπάρχει και την έχει ανάγκη. Για μένα, λοιπόν, και η υιοθεσία είναι μια πιθανότητα.
