Από τον Ανδρέα Θεοδώρου
Στην avant-première της νέας σειράς «Να Με Λες Μαμά» είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε τη Μαρία Κίτσου, η οποία μίλησε στο egomagazine.gr για τον ρόλο της και τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα από τη σειρά. Με χαμόγελο και ζεστασιά, η ηθοποιός μοιράστηκε μαζί μας την εμπειρία της από τα γυρίσματα, τη δυναμική της ηρωίδας της και πώς η σειρά αγγίζει θέματα καθημερινότητας, οικογένειας και σχέσεων. Το «Να με λες μαμά» κάνει πρεμιέρα απόψε στις 21:00 με ένα διπλό καθηλωτικό επεισόδιο στον Alpha.
Πείτε μας λίγα λόγια για τη σειρά «Να με λες μαμά…» και την ηρωίδα που υποδύεστε;
Υποδύομαι την Ξένια Στασινού η οποία έχει περάσει την παιδική της ηλικία σε ορφανοτροφείο και το μόνο που θυμάται από τη βιολογική της μητέρας είναι τα χέρια της καθώς την άφηνε στο ίδρυμα. Η Ξένια ποτέ της δεν είχε φανταστεί να γίνει μαμά, ούτε το ήθελε και ξαφνικά συναντά την Ιωάννα που της αλλάζει όλη τη ζωή. Το θέμα αυτό της σειράς, που αφορά στην κακοποίηση ενός παιδιού, είναι ταμπού και θα έπρεπε να μας απασχολεί πολύ σαν κοινωνία, αλλά δυστυχώς φοβάμαι ότι δεν γίνεται τίποτα πέρα από κάποια σωματεία που υπάρχουν. Με «καίει» προσωπικά αυτό το θέμα.
Η Ξένια όταν συνειδητοποίησε πως η μικρή κακοποιείται από την οικογένεια της, πήρε θέση, δεν έκατσε με σταυρωμένα τα χέρια…
Ναι και αυτό θέλει πολύ θάρρος. Το έργο αυτό έχει αστυνομικό στοιχείο και πολύ μυστήριο. Η Ξένια άλλωστε κουβαλάει και εκείνη τα δικά της μυστικά. Το λέω και ανατριχιάζω, μακάρι το μήνυμα που θα περάσουμε μέσα από αυτή τη σειρά να γίνει σημαία για όλους μας.
Η Μαρία Κίτσου υποδύεται την Ξένια
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσα από τη σειρά;
Το να μιλάμε… Σίγουρα όλοι οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να γίνουν γονείς και μάλιστα θα έπρεπε όλοι να πηγαίνουν σε ειδικά σχολεία προτού φέρουν στον κόσμο ένα παιδί. Πρέπει να μιλάμε όλοι για να σώζουμε τα παιδάκια που βλέπουμε ότι αυτοκτονούν από την απελπισία τους. Πρέπει να σώζουμε παιδικές ζωές.
Πώς ήταν τα γυρίσματα με την τηλεοπτική σας κόρη;
Ήταν ένα αριστούργημα! Ήταν πάντα διαβασμένη, έπαιρνε η μια πράγματα από την άλλη. Είμαι πολύ χαρούμενη και νιώθω πολύ ευλογημένη που μου ανατέθηκε αυτός ο ρόλος. Είναι κάτι διαφορετικό από ότι έχω κάνει τηλεοπτικά μέχρι τώρα. Πιστεύω πολύ στη στρατευμένη τέχνη, γιατί γινόμαστε ηθοποιοί για να περνάμε κάποια μηνύματα. Η τέχνη μας έχει μείνει.
