Καταπέλτης εμφανίστηκε ο Δήμος Βερύκιος μιλώντας για την Ελένη Μενεγάκη, υπογραμμίζοντας πως κανείς δεν είναι αναντικατάστατος, σημειώνοντας ωστόσο ότι εκείνη έχει ακόμα πολλά να προσφέρει.

Δήμος Βερύκιος: «Ασχολούνται μαζί μου γιατί πουλάω…»
Ο γνωστός δημοσιογράφος μίλησε στο «Σαββατοκύριακο Παρέα» για την ανθρωποφαγία στην τηλεόραση, τον Δημήτρη Παπανώτα, αλλά και το δικό του τηλεοπτικό μέλλον.
«Πρόκειται για τις βλακείες της καθημερινότητας, μόνο και μόνο για να δημιουργηθεί ίντριγκα. Όμως η ίντριγκα έχει κοντά ποδάρια», ανέφερε αρχικά για τις τηλεοπτικές κόντρες, προσθέτοντας: «Ασχολούνται μαζί μου γιατί πουλάω».
Αναφερόμενος στον Δημήτρη Παπανώτα, που βρέθηκε στο επίκεντρο των ημερών, δήλωσε: «Ο Δημήτρης έχει μυαλό, παιδεία και τεράστια εμπειρία. Έχει ιερή υποχρέωση να διδάσκει. Αυτό είναι που με στενοχωρεί και γι’ αυτό τον μαλώνω. Του λέω, είσαι μεγάλο κεφάλαιο, τι πας και ανακατεύεσαι με τα πίτουρα; Θα σε φάνε οι κότες».
Στη συνέχεια σχολίασε: «Για να γράψει κάποιος για εμένα, σημαίνει ότι τον έχω προκαλέσει – και ότι τα θέλει και ο δικός μου πισινός. Γελάω όμως, λέω “κοίτα τους, δεν έχουν τι να κάνουν και ασχολούνται μαζί μου γιατί πουλάω”. Δεν κοιτάζω νούμερα, δεν με αγχώνουν. Όταν πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας μού λέει ότι με βλέπει στο τέταρτο πριν φύγει, αυτό με ικανοποιεί. Έχουν ζητήσει πολλοί την απόλυσή μου!».
Δήμος Βερύκιος: «Δεν είμαι μπροστινός…»
Όσον αφορά την παρουσίαση εκπομπής, ξεκαθάρισε: «Δεν σκέφτηκα ποτέ να ηγηθώ εκπομπής, γιατί δεν είμαι μπροστινός, είμαι άνθρωπος του παρασκηνίου. Ο πρώτος που πρέπει να θέλει να κάνει δοκιμαστικό είναι ο ίδιος ο παρουσιαστής. Μου έγινε πρόταση για το “Lingo” μαζί με τη Ζήνα, αλλά αφού είδα το πρότζεκτ, κατάλαβα ότι δεν μπορώ να το υπηρετήσω».
Για την ενδεχόμενη επιστροφή της Ελένης Μενεγάκη, σημείωσε: «Ουδείς αναντικατάστατος. Αν επιστρέψει η Ελένη Μενεγάκη, είναι καλοδεχούμενη. Αρκεί να επιστρέψει με κάτι καινούριο. Έχει ακόμη πολλά να δώσει».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στο τέλος του συμβολαίου του λέγοντας: «Δεν είναι εύκολο, όταν έχεις περάσει μια ζωή με αυτούς τους ανθρώπους, να ανοίξεις ένα πρωί την πόρτα και να τους πεις “goodbye”. Για εμένα, το συναισθηματικό φορτίο κοστίζει περισσότερο από το υλικό».










