Υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν, αλλά δεν χάνονται ποτέ. Άνθρωποι που αφήνουν πίσω τους όχι μόνο έργο, αλλά έναν ολόκληρο τρόπο σκέψης, μια ιδιαίτερη σφραγίδα, μια φωνή που συνεχίζει να αντηχεί στον χρόνο. Έτσι ήταν ο Κώστας Παναγιωτόπουλος, ο δικός μας BARBAR. Ένας άνθρωπος που γεννήθηκε μέρες Μαγιού και μέρα Μαγιού διάλεξε να αναχωρήσει για το μεγάλο, αιώνιο ταξίδι, αφήνοντας πίσω του μια απουσία που δέκα χρόνια μετά παραμένει το ίδιο αισθητή, το ίδιο βαθιά.
Στον ιστορικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στον Κεραμεικό, φίλοι, συγγενείς και άνθρωποι που δεν τον ξέχασαν τέλεσαν μνημόσυνο στη μνήμη του, τιμώντας όχι μόνο τον άνθρωπο, αλλά και τον δημιουργό που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον χώρο της δημοσιογραφίας και της γραφής. Ο Κώστας Παναγιωτόπουλος (BARBAR) δεν ήταν απλώς ένας δημοσιογράφος ή συγγραφέας. Ήταν ένας αξεπέραστος τεχνίτης των λέξεων και των νοημάτων, ένας χαρισματικός δημιουργός που κατόρθωσε να κάνει τη γλώσσα παιχνίδι, τέχνη και αιχμηρό σχόλιο μαζί. Με τη μοναδική του γραφή, το σκωπτικό, αστείρευτο χιούμορ και την ευφυΐα του, δημιούργησε το ξεχωριστό είδος της ομοιοκατάληκτης πρόζας, χαρίζοντας στο κοινό ένα ύφος που δεν αντιγράφηκε ποτέ, γιατί πολύ απλά ήταν αδύνατον να επαναληφθεί. Μέσα από τις ραδιοφωνικές του εκπομπές στον ΑΝΤ1 και στον Αθήνα 9,84, αλλά και μέσα από τα κείμενά του σε ιστορικά έντυπα όπως το Λοιπόν, ο Ταχυδρόμος, το ΕΝΑ, το ΚΑΙ, το περιοδικό COCA-COLA 3E και η STAR PRESS, απέδειξε πως το χιούμορ μπορεί να είναι ταυτόχρονα καυστικό, ευφυές και βαθιά ανθρώπινο. Ακόμη και ως σύμβουλος στην Εθνική Τράπεζα, με τη δημιουργία του περιοδικού «Εμείς και η Τράπεζα», έβαλε τη δική του σφραγίδα, αποδεικνύοντας πως το ταλέντο του δεν γνώριζε όρια. Δέκα χρόνια μετά, ο BARBAR λείπει πολύ. Όχι μόνο στους δικούς του ανθρώπους, αλλά σε όλους όσοι αγάπησαν την πένα του, το πνεύμα του, τη μοναδικότητά του. Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά — συνεχίζουν να ζουν μέσα από τις λέξεις τους. Και όπως ο ίδιος έγραφε με τον δικό του αξεπέραστο τρόπο: «Η ζωή τελειώνει με Ήττα και ο Θάνατος αρχίζει με Θα…». Κι εκείνος, σίγουρα, άφησε πίσω του ένα μεγάλο Θα που δεν θα σβήσει ποτέ.
Κώστας Παναγιωτόπουλος (ΒΑRBAR)
Ο Αρχιμανδρίτης Ιγνάτιος Μόσχος με το τεράστιο φιλανθρωπικό έργο που τελεί κάθε χρόνο τα Μνημόσυνα στην Μνήμη του
Ξενοφών Λαμπράκης (Οδοντίατρος) – Πέτρος Χλιβερός (φωτογράφος) – Δημήτρης Αναστασίου (ο επί 25 χρόνια πιστός συνεργάτης του BARBAR) – Γιώργος Αθανασόπουλος (Καρδιολόγος, τέως Διευθυντής του ΩΝΑΣΕΙΟΥ Νοσοκομείου) – Παύλος Αδάμος – Μαρκέλλα Νικηφοράκη-Γιώ ργος Αλευρομύτης και Βάσια Μουτσουρούφη (Ασφαλιστές) και Γιώργος Γεώργας (φωτορεπόρτερ).
