Καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno» το πρωί της Παρασκευής 13/02 ήταν η Μαρία Διακοπαναγιώτου.
Η αγαπημένη ηθοποιός αναφέρθηκε στον χαρακτήρα της, περιγράφοντας τον εαυτό της ως έναν έντονο άνθρωπο.
«Όταν θα πω κάτι θα το πω, όταν αγαπάω θα το δείξω πολύ, δεν τα κρατάω μέσα μου. Προσπαθώ με τα χρόνια να είμαι διακριτική, θέλω να πω ότι όταν κάποιον τον σιχαίνομαι ή δεν μ’ αρέσει δεν θα του το δείξω, ενώ παλιότερα θα το έδειχνα. Απλά έχω πιο πολύ κατανόηση, δηλαδή τώρα πια πρώτα σκέφτομαι ότι μισό λεπτό, αυτός ο άνθρωπος τώρα για να ‘ναι έτσι… Το πάω πιο πολύ στο ψυχολογικό, κάτι του συμβαίνει».
Μιλώντας για τη ζωή της και τα παιδικά της χρόνια, αποκάλυψε πως γεννήθηκε στη Ρόδο και μεγάλωσε στην Κω.
«Έχω γεννηθεί στη Ρόδο, μεγάλωσα στην Κω, οι γονείς μου είναι από την Κω και οι δύο, και κάποια στιγμή η μητέρα μου είναι τελωνειακός, μετακόμισε στην Αθήνα, οπότε η ζωή ξεκίνησε από τρίτη Δημοτικού, στην Αθήνα. Έχω αλλάξει διάφορες περιοχές, έμενα Γλυφάδα, μετά πήγα Εξάρχεια και τώρα πάλι μένω με το σύντροφό μου Βούλα. Έχω δύο αδέρφια από το δεύτερο γάμο του πατέρα μου, τη Γεωργιάνα και τη Νίκη. Δεν τις βλέπω πολύ συχνά γιατί μένουνε Ρόδο. Μεγαλώσαμε μαζί με τη μαμά μου, με έκανε όταν ήταν είκοσι χρονών».
Όπως εξομολογήθηκε, η υποκριτική δεν ήταν το αρχικό της όνειρο. Συγκεκριμένα, αποκάλυψε:«Δεν ξεκίνησα θέλοντας να ασχοληθώ με την υποκριτική. Έκανα πάρα πολλά χρόνια μπαλέτο».
Η ηθοποιός μίλησε και για τη μοναδική φορά που βίωσε «σεντόνι» πάνω στη σκηνή, στο Εθνικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όταν υποδύθηκε την Κασσάνδρα στις Τρωάδες.
«Μία φορά μόνο μου έχει τύχει να πάθω «σεντόνι» και ήταν από τις πιο ωραίες στιγμές της ζωής μου. Πριν κάποια χρόνια στο Εθνικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, έκανα την Κασσάνδρα στις Τρωάδες. Ήταν μαγική στιγμή γιατί παθαίνω σεντόνι, γυρνάω στα κορίτσια στο χορό, τις κοιτάζω και λέω «βοήθεια». Παιδιά, αυτή την αγάπη, αυτά τα μάτια, δεκαπέντε κορίτσια που με κοιτάζανε έτσι, ήτανε από τις πιο ωραίες παραστάσεις που έχουμε κάνει. Με βοήθησαν πάρα πολύ γιατί έκανα την Κασσάνδρα που ήταν ένας ρόλος που είναι πολύ δύσκολος και σκληρός, οπότε και ταίριαζε μέσα στο ρόλο αλλά και όντως με βοήθησαν με έναν τέτοιον τρόπο, ήταν μαγική στιγμή».
Μαρία Διακοπαναγιώτου: Ο Δημήτρης είναι πολύ γήινος
Αναφερόμενη στον σύντροφό της, τον Δημήτρη, παραδέχτηκε πως νιώθει ότι έχει βρει τον άνθρωπό της. «Με τον Δημήτρη νιώθω ότι έχω βρει τον άνθρωπό μου. Γιατί δεν έχει καμία σχέση με τον χώρο μου. Αυτό είναι και καλό και κακό. Και είναι ένας άνθρωπος που με γειώνει. Γιατί εγώ είμαι πολύ over. Ο Δημήτρης είναι πολύ γήινος».
Τέλος, μίλησε ανοιχτά για τις φιλίες στον χώρο του θεάτρου και τις δυσκολίες του επαγγέλματος.
«Είναι πολύ περίεργος ο χώρος. Είναι τυχερός αυτός που έχει φίλους από το χώρο και τους έχει κρατήσει. Είναι μια δουλειά που έχει μικρούς θανάτους, μικρούς χωρισμούς, συνέχεια βιώνεις ας πούμε τόσο μεγάλη αγάπη, ομαδικότητα, φιλία, μετά πας στην άλλη δουλειά, πάνε αυτοί. Όλο αυτό στην ψυχή γράφει. Εγώ έκανα δυόμισι χρόνια να δουλέψω. Έπιασα ‘’ταβάνι’’. Άρνηση δεν ήθελα, με τίποτα. Γινόντουσαν πράγματα, μαζεύτηκαν, δεν γινόντουσαν τα πράγματα έτσι όπως ήθελα εγώ και είπα τέλος. Είχε κόστος».
