Τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν πολλές γυναίκες ηθοποιοί μετά τα 40 στον χώρο της υποκριτικής περιέγραψε με απόλυτη ειλικρίνεια η Τζόυς Ευείδη, αποκαλύπτοντας ότι οι ρόλοι λιγοστεύουν, οι ευκαιρίες μειώνονται και οι προτάσεις για τηλεοπτικές δουλειές δεν έρχονται πια τόσο εύκολα όσο στο παρελθόν. Η αγαπημένη ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή Breakfast@Star, η οποία προβλήθηκε την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου, και μίλησε ανοιχτά για την πορεία της στο θέατρο και την τηλεόραση, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο βιώνει το πέρασμα του χρόνου μέσα στη δουλειά της.

Αναφερόμενη στην απουσία της από τη μικρή οθόνη, η Τζόυς Ευείδη τόνισε πως το ζήτημα δεν είναι η έλλειψη διάθεσης από την πλευρά της, αλλά κυρίως η απουσία προτάσεων. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Αν ερχόντουσαν οι προτάσεις, θα δούλευα. Δεν σημαίνει ότι επειδή έχεις κάνει δέκα καλές δουλειές ή δουλεύεις στο Εθνικό ή στις Στέγες, περνάει για πάντα η μπογιά σου. Μπορεί πολύ απλά να μη χρειάζεσαι στους ρόλους. Έτσι κι αλλιώς, οι γυναίκες μετά τα 40 δεν πολυχρειαζόμαστε, ούτε υπάρχουν πολλοί ρόλοι να παίξουμε. Βασικά μετράς όσο είσαι γκόμενα, μετά ο Θεός και η ψυχή σου».

Παράλληλα, εξήγησε ότι δεν είναι από τους ανθρώπους που θα σηκώσουν το τηλέφωνο για να ζητήσουν δουλειά, ακόμη κι αν το έχουν ανάγκη. «Δεν θα έπαιρνα τηλέφωνο για να ζητήσω δουλειά. Δεν είναι ότι δεν θέλω, ντρέπομαι», δήλωσε, δείχνοντας πόσο δύσκολο είναι για εκείνη να μπει σε μια τέτοια διαδικασία. Στη συνέχεια, η ηθοποιός μίλησε και για τις εμπειρίες της στον χώρο του θεάτρου, επισημαίνοντας πως οι συνεργασίες δεν είναι πάντα ιδανικές και πως ο κόσμος της τέχνης δεν είναι τόσο αγγελικά πλασμένος όσο συχνά παρουσιάζεται. «Δεν είναι όλοι οι θίασοι και οι παραστάσεις αγγελικά πλασμένοι. Έχω ζήσει περίεργες στιγμές, προσπάθησα να κάνω ότι δεν τις πολυκαταλαβαίνω», ανέφερε. Κλείνοντας, εξέφρασε την άποψη ότι το θέατρο δεν μπορεί να λειτουργεί δημοκρατικά, καθώς, όπως υποστήριξε, πρέπει να υπάρχει ένας άνθρωπος που να παίρνει τις τελικές αποφάσεις: «Η δουλειά μας μάλλον δεν είναι δημοκρατική. Δεν πρέπει να υπάρχει δημοκρατία στο θέατρο. Πρέπει να υπάρχει δικτατορία. Ένας αποφασίζει, όχι η ομάδα».
Με λόγο αιχμηρό αλλά αληθινό, η Τζόυς Ευείδη έθεσε επί τάπητος ένα ζήτημα που απασχολεί πολλές γυναίκες στον καλλιτεχνικό χώρο, δίνοντας φωνή σε μια πραγματικότητα που συχνά μένει στο σκοτάδι.










