Από τον Παναγιώτη Βαζαίο
Η Νατάσα Ράγιου μιλά με ειλικρίνεια για την αλλαγή κατεύθυνσης στην καριέρα της, τις προκλήσεις που αντιμετώπισε και τις στιγμές που τη διαμόρφωσαν τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά.
Στην πολιτική θα επέστρεφες ποτέ; Θα έκανες ξανά μια τέτοια στροφή στην καριέρα σου;
Δεν το ξέρω… Προς το παρόν η απάντηση είναι όχι. Και «όχι» ήταν σε όλους όσοι με έχουν πάρει όλα αυτά τα χρόνια. Έχω δεχθεί προτάσεις από τρία διαφορετικά κόμματα. Η τελευταία κρούση έγινε στις πρόσφατες ευρωεκλογές, από δύο κόμματα μάλιστα, για να αναλάβω ενεργό ρόλο, αλλά είπα ξανά όχι. Δεν πουλάω, δεν ανταλλάσσω αυτή τη ζωή που έχω τώρα με οποιαδήποτε επιστροφή στην πολιτική. Δεν ξέρω αν το θεωρώ πισωγύρισμα, δεν είναι αυτό το θέμα, αλλά με τον τρόπο που ασκείται η πολιτική σήμερα, δεν μου εμπνέει πια κανένα ενδιαφέρον. Το έζησα από όλες τις πλευρές: του πολίτη, του δημοσιογράφου, και του πολιτικού προσώπου. Είναι βαρύ, απαιτητικό και ειλικρινά δεν ξέρω αν έχω πια τα κουράγια να ξαναμπώ σε όλο αυτό.
Δηλαδή, ακόμη κι αν προέκυπτε μια δελεαστική πρόταση, θα το σκεφτόσουν να αλλάξεις πάλι τη ζωή σου;
Όχι, γιατί αυτό θα σήμαινε να ξαναβάλω τη ζωή μου σε έναν εντελώς διαφορετικό ρυθμό. Θα έπρεπε να βρούμε τρόπο με τον Τζιοβάνι κι αυτό δεν είναι εύκολο, αφού δεν μπορεί να πάρει τη δουλειά του και να τη μεταφέρει αλλού. Θα μου χάλαγε τις ισορροπίες που έχω μέσα μου και δεν έχω κανέναν λόγο να το κάνω. Ακόμα και ο γιος μου, μου λέει καμιά φορά: «Μαμά, γιατί δεν ξαναπάς στην πολιτική; Γιατί δεν ξαναμπαίνεις στην τηλεόραση;» Ξέρεις, τα παιδιά της γενιάς αυτής σκέφτονται περισσότερο το χρήμα, τη δόξα, τη λάμψη. Αλλά εγώ πια όχι. Δεν με ενδιαφέρει να τρέξω πίσω από αυτά. Δεν θα πω όχι αν προκύψει κάτι όμορφο, αλλά δεν είναι προτεραιότητα. Δεν θέλω να κυνηγήσω το χρήμα, τη δόξα ή τα φώτα-δεν είναι εκεί η ευτυχία μου πια.
Ποια είναι η πιο σημαντική συμβουλή που δίνεις στον γιο σου;
Πάντα του λέω να μη νοιάζεται να γίνει επιτυχημένος, αλλά να γίνει ευτυχισμένος. Αυτό με ενδιαφέρει περισσότερο από όλα. Του έχω πει πως ό,τι κι αν διαλέξει να κάνει στη ζωή του, ακόμα κι αν είναι να ανοίξει ένα περίπτερο, αρκεί να τον κάνει χαρούμενο, τότε κι εγώ θα είμαι ευτυχισμένη. Έχει σπουδάσει μηχανολόγος-μηχανικός και τώρα ασχολείται με φωτοβολταϊκά, ταξιδεύει συνέχεια και, ναι, τον καμαρώνω αλλά και τον παρακολουθώ με αγωνία για το αν είναι πραγματικά ευτυχισμένος. Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος ορίζει μόνος του την ευτυχία του. Εγώ απλώς του εύχομαι να χαμογελάει. Η ζωή είναι μικρή για να τη σπαταλάμε σε άγχη και κυνηγητά.
Δεν σου πέρασε ποτέ από το μυαλό να κάνεις κι άλλο παιδί;
Η αλήθεια είναι πως επειδή ο Φάνης κάνει για δέκα παιδιά, δεν το πολυσκέφτηκα να κάνω κι άλλο. Δεν σου κρύβω όμως ότι, όσο ακόμα μπορούσα, μου πέρασε από το μυαλό να κάνουμε ένα παιδί μαζί με τον Τζιοβάνι. Ήμασταν μάλιστα κάποια στιγμή πολύ κοντά σε αυτό. Όμως, μετά από πολλή σκέψη, είπαμε πως επειδή και οι δύο έχουμε ήδη ζήσει τη φάση της οικογένειας, εκείνος έχει δύο παιδιά από τον πρώτο του γάμο κι εγώ ένα, προτιμήσαμε να ζήσουμε λίγο πιο ανέμελα, μόνοι μας. Ήταν μια γλυκιά και ώριμη απόφαση. Θέλαμε να απολαύσουμε τη σχέση μας χωρίς να μπούμε ξανά στη διαδικασία από την αρχή. Διαλέξαμε το «εμείς οι δύο» και ελπίζω να μην το μετανιώσουμε ποτέ.
Έχεις αναφέρει δημόσια ότι αντιμετώπισες πρόβλημα με την ψωρίαση;
Ναι, είχα και έχω πάντα. Η ψωρίαση δεν φεύγει. Την αντιμετωπίζω από τα 20 μου χρόνια, από τότε δηλαδή που ξεκίνησε. Τότε δεν ήταν ακόμη τόσο γνωστό το θέμα των αυτοάνοσων, δεν είχαν γίνει όπως λέω χαριτολογώντας «μόδα», γιατί πλέον σχεδόν όλοι έχουν κάποιο αυτοάνοσο, ειδικά ψυχοσωματικής φύσης. Από τότε λοιπόν το διαχειρίζομαι με ομοιοπαθητική. Άλλες φορές με θυμάται, άλλες με ξεχνάει, αλλά οφείλω να πω πως σήμερα είμαι σε πολύ καλύτερη κατάσταση απ’ ό,τι παλιότερα.
