Σε μια ζωντανή τηλεφωνική παρέμβαση στο «Buongiorno» του Mega, ο Νίκος Κοκλώνης μίλησε για το σοβαρό τροχαίο της Πηγής Δεβετζή, αλλά και για τα δικά του τηλεοπτικά βήματα, που φέτος φαίνεται να τον απασχολούν περισσότερο από ποτέ.
Ο παρουσιαστής και CEO της BarkingWell Media περιέγραψε με λεπτομέρειες τις δραματικές στιγμές που έζησε η Ολυμπιονίκης. «Ήταν ένα πολύ δύσκολο Σάββατο. Όπως και η Πηγή, έτσι κι εγώ –και όσοι την αγαπάμε– πιστεύουμε ότι ο Άγιος Νικόλαος την έσωσε. Μόλις έφυγε από το νοσοκομείο, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να ανάψει μια λαμπάδα για να τον ευχαριστήσει», είπε χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, εξήγησε το χρονικό του ατυχήματος: «Η Πηγή είχε προγραμματίσει να πάει στη Λάρισα για έναν φιλανθρωπικό αγώνα μπάσκετ. Η μητέρα της γκρίνιαζε λόγω της κακοκαιρίας, αλλά εκείνη επέμενε γιατί είχε δώσει τον λόγο της. Έφυγε με το αυτοκίνητο, δεν τρέχει ποτέ — πήγαινε με 80 χιλιόμετρα. Ευτυχώς! Γιατί έτσι σώθηκε. Στη στροφή, χωρίς να καταλάβει πώς, το αυτοκίνητο αναποδογύρισε. Η τροχαία είπε ότι δεν υπήρχαν λάδια, ούτε βρεγμένο οδόστρωμα. Κι όμως, ανετράπη».

Όπως αποκάλυψε, η ζώνη ασφαλείας κράτησε την Πηγή στη θέση της, ενώ ένα αυτοκίνητο που ακολουθούσε την απέφυγε στο παρά πέντε: «Η οδηγός ενός τρίτου αυτοκινήτου σταμάτησε, έσπασε το παρμπρίζ με τα πόδια της και την έβγαλε. Ήταν τυχερή. Σε δέκα λεπτά ήρθε το ασθενοφόρο και την πήγε στο νοσοκομείο της Καβάλας. Με πήρε τηλέφωνο σε κατάσταση σοκ και μου είπε: “Αν ζω, είναι θαύμα. Δεν πιστεύω τι έχω πάθει”». Μετά από εξετάσεις και την τεράστια ανακούφιση πως δεν έχει τραυματιστεί, η Πηγή βρίσκεται πλέον στο σπίτι της προσπαθώντας να ξεπεράσει το σοκ. «Το αυτοκίνητο είναι χάλια, αλλά ποιος νοιάζεται για λαμαρίνες;» σχολίασε ο Κοκλώνης. Ο ίδιος, με το γνώριμο χιούμορ του, μίλησε και για τα δικά του τηλεοπτικά σχέδια: «Εγώ θα έρθω πριν βγω… αν βγω του Αγίου Ποτέ! Κάνω δίαιτα, έχω γίνει σαν τον Άγιο Ονούφριο για να βγω στην τηλεόραση· στο τέλος δεν θα με αναγνωρίζετε».

Όσο για το μέλλον του J2US, άφησε για πρώτη φορά ένα σαφές χρονικό πλαίσιο: «Δεν μπορώ να βγω χωρίς εσένα, Κατερίνα. Το κόκκινο τριαντάφυλλό μου! Αν όλα πάνε καλά, επιστρέφουμε τέλος Γενάρη ή αρχές Φεβρουαρίου. Είμαστε κατά 80% οκ. Δεν έχω Άννα Βίσση στην κριτική επιτροπή — εδώ και 5-6 χρόνια πηγαίνω σπίτι της, πίνουμε καφέ και πάντα καταλήγουμε στο “Νίκο, του χρόνου!”».










