Μαζί με την κατάνυξη της εν λόγω εποχής που είναι πάντα απαραίτητο συστατικό, διαχρονικά η Μεγάλη Εβδομάδα έχει συνδεθεί εδώ στην Ελλάδα και με ταινίες που σχετίζονται με τα Θεία Πάθη, αλλά και αρκετές που είναι γενικότερα βιβλικής θεματολογίας ή απλά τοποθετούνται χρονικά κοντά στο ιστορικό διάστημα εντός του οποίου έζησε ο Χριστός. Σε αυτό το πεδίο, διαχρονικά μας έχει εκπαιδεύσει η τηλεόραση που προβάλλει με συνέπεια συγκεκριμένους τίτλους κάθε χρόνο εκείνες τις μέρες, ενώ και στα νεότερα χρόνια έχουμε πλέον την επιλογή του streaming για να μπούμε στο αντίστοιχο κλίμα. Παρακάτω θα θυμηθούμε πέντε ταινίες, κάποιες παλιές, κάποιες πιο πρόσφατες, που έχουμε συσχετίσει με το Πάσχα, και που, με τον τρόπο τους η καθεμία, συνοδεύουν ιδανικά την εποχή.
Μπεν Χουρ (1959)
Ένα από τα πλέον κλασικά παραδείγματα τίτλου που μπαίνει παραδοσιακά ετησίως σε μια μέση πασχαλιάτικη watchlist, το έπος του Γουίλιαμ Γουάιλερ που έσπασε πρώτο ιστορικά το ρεκόρ των 11 βραβείων Όσκαρ παραμένει αγαπημένο όχι μόνο λόγω θεματολογίας, αλλά και λόγω θεάματος που εξακολουθεί να προκαλεί δέος, ειδικά στην περίφημη σκηνή της αρματοδρομίας που έγινε τελικά σημείο αναφοράς για τον κινηματογράφο δράσης από όταν παρουσιάστηκε στη μεγάλη οθόνη.
Σπάρτακος (1960)
Αν και δεν είναι βιβλικής θεματολογίας, η εξιστόρηση των ανδραγαθημάτων του ομώνυμου επαναστάτη σκλάβου στην αρχαία Ρώμη δια χειρός Στάνλεϊ Κιούμπρικ έχει δικαίως κερδίσει τη θέση της ανάμεσα στις καθιερωμένες σινεφιλικές επιλογές της Μεγάλης Εβδομάδας και λόγω του άτυπου “παντρέματος” ιστορικού έπους και Πάσχα που έχει υπερισχύσει στη συνείδηση των θεατών στην Ελλάδα, αλλά και λόγω του χριστιανικού μοτίβου περί αυτοθυσίας που γίνεται ακόμη πιο έντονο στο ιδιαίτερα αξιομνημόνευτο φινάλε.
Ο Πρίγκιπας της Αιγύπτου (1998)
Και μια οικογενειακή επιλογή για τη λίστα! Το animation της Dreamworks που αφηγείται την Έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο υπήρξε τεράστια εμπορική επιτυχία στην εποχή του, ενώ έχει κερδίσει και το στοίχημα με τον χρόνο όντας μια ταινία που έχει αγαπηθεί και από μεταγενέστερες γενιές παιδιών. Ακόμη και σήμερα, όλο και κάποιο κανάλι θα τη θυμηθεί, προβάλλοντάς τη συνήθως μεσημεριάτικα (λόγω target group που εκείνες τις μέρες δεν έχει σχολείο!) μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα.
Τα Πάθη του Χριστού (2004)
Η πολύκροτη ταινία του Μελ Γκίμπσον αποπειράθηκε να αποδώσει τα Θεία Πάθη με τον πλέον ρεαλιστικό τρόπο από πλευράς απεικόνισης της βίας. Η προσέγγιση αυτή δεν άρεσε σε όλους, αλλά αυτό δεν εμπόδισε το φιλμ από το να σαρώσει στις εισπράξεις, καταφέρνοντας μάλιστα εκείνη την περίοδο να γίνει η μεγαλύτερη “ακατάλληλη για ανηλίκους” εμπορική επιτυχία στη μέχρι τότε ιστορία του κινηματογράφου. Ας σημειωθεί μάλιστα ότι ο Γκίμπσον αυτό το διάστημα γυρίζει και σίκουελ που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αίθουσες από το 2027.
Μαρία Μαγδαληνή (2018)
Από τις λίγες στον αριθμό μεγάλες παραγωγές των τελευταίων ετών βιβλικού περιεχομένου, η ταινία του Γκαρθ Ντέιβις ουσιαστικά είναι μια απόπειρα ιστορικής αποκατάστασης της ομώνυμης προσωπικότητας που είχε κατηγοριοποιηθεί με συγκεκριμένο τρόπο ειδικά κατά τη διάρκεια της πρώτης χιλιετίας ύπαρξης του χριστιανισμού. Πέρασε ελαφρώς απαρατήρητη όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στους κινηματογράφους, όμως πλέον ανήκει και αυτή στον ευρύτερο κατάλογο των δεδομένων επιλογών του εγχώριου τηλεοπτικού προγράμματος για το Πάσχα.
