Τριάντα χρόνια μετά την απώλεια της Αλίκης Βουγιουκλάκη, η μνήμη της παραμένει ζωντανή μέσα από τις αφηγήσεις ανθρώπων που είχαν την ευκαιρία να τη γνωρίσουν και να μοιραστούν μαζί της ξεχωριστές στιγμές.
Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται και ο γνωστός PR manager Γιάννης Καζανίδης, ο οποίος μίλησε στον Παναγιώτη Βαζαίο και στο περιοδικό «Λοιπόν», αποκαλύπτοντας μια ιδιαίτερη συνομιλία που είχε με τη σπουδαία ηθοποιό λίγους μήνες πριν από τον θάνατό της.
Όταν ρωτήθηκε για τον μεγαλύτερο «μύθο» που συνάντησε στα τριάντα χρόνια παρουσίας του στον χώρο της showbiz, ο Γιάννης Καζανίδης αναφέρθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη στην Αλίκη Βουγιουκλάκη.
«Αναμφίβολα, η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Την πρόλαβα στα πρώτα μου βήματα στις δημόσιες σχέσεις, όταν εργαζόμουν στο Spartacus, που βρισκόταν λίγα μέτρα από το θέατρο “Αλίκη”. Εκεί σύχναζαν πολλοί άνθρωποι του θεάτρου και της τηλεόρασης και είχα την ευκαιρία να τη γνωρίσω. Δεν μπορώ να πω ότι ήμασταν φίλοι, όμως είχα την τύχη να ζήσω ορισμένες πολύ ιδιαίτερες στιγμές μαζί της», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, ο ίδιος μοιράστηκε μια ανάμνηση που, όπως αποκάλυψε, έχει μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη μέσα του. Ήταν μετά από παράσταση της «Μελωδίας της Ευτυχίας», όταν μαζί με τον Τάκη Ζαχαράτο επισκέφθηκαν το καμαρίνι της μεγάλης ηθοποιού.
Όπως περιέγραψε, η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε επιστρέψει από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, όπου είχε δεχθεί έντονη κριτική, όμως παρέμενε δυνατή και αισιόδοξη.
«Εγώ δεν το έβαλα κάτω. Πήγα στον Μητροπάνο, χόρεψα ένα ζεϊμπέκικο. Και ακόμη κι αν έρθει ο Χάρος να με πάρει, θα του πω πρώτα να χορέψουμε ένα ζεϊμπέκικο», ήταν τα λόγια της που, όπως είπε ο Γιάννης Καζανίδης, δεν θα ξεχάσει ποτέ.
Εκείνη τη στιγμή κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει πως λίγους μήνες αργότερα η εθνική σταρ θα έφευγε από τη ζωή. Η φράση της, ωστόσο, έμελλε να μείνει ως μια ακόμη χαρακτηριστική στιγμή από την προσωπικότητα και τη δύναμή της.
Το τέλος της Αλίκης Βουγιουκλάκη
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη έφυγε από τη ζωή στις 23 Ιουλίου 1996, σε ηλικία 62 ετών, ύστερα από μάχη με μια επιθετική μορφή καρκίνου στο ήπαρ. Η ασθένεια έγινε γνωστή λίγους μήνες νωρίτερα, την περίοδο που πρωταγωνιστούσε στη θεατρική παράσταση «Η Μελωδία της Ευτυχίας», γεγονός που την οδήγησε στην αποχώρησή της από τη σκηνή.
Η αγαπημένη ηθοποιός νοσηλεύτηκε για αρκετές εβδομάδες, με το κοινό να παρακολουθεί συγκλονισμένο την πορεία της υγείας της. Η είδηση του θανάτου της σκόρπισε θλίψη σε ολόκληρη τη χώρα, ενώ η κηδεία της μετατράπηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα λαϊκά προσκυνήματα στην ιστορία της Ελλάδας.
