Δέκα χρόνια από τον θάνατό του, η ζωή του Ανδρέα Μπάρκουλη παραμένει μια ιστορία γεμάτη λάμψη, έρωτες, επιτυχίες, μεγάλες ανατροπές και δύσκολες στιγμές – Από το ξεκίνημά του στον Πειραιά και τις περισσότερες από 110 ταινίες μέχρι τη σύλληψη, την Αμερική και την προσπάθεια να αφήσει πίσω του την εικόνα του «ζεν πρεμιέ»
Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του Ανδρέα Μπάρκουλη, ενός από τους πιο αναγνωρίσιμους και γοητευτικούς πρωταγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου. Στις 23 Αυγούστου 2016, ο ηθοποιός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη καλλιτεχνική διαδρομή αλλά και μια προσωπική ιστορία με πολλές διαφορετικές πλευρές.
Για δεκαετίες υπήρξε ο απόλυτος «ζεν πρεμιέ» του ελληνικού σινεμά. Η εμφάνιση, η γοητεία και η χαρακτηριστική ευγένεια του προσώπου του τον έκαναν αγαπητό στο κοινό, ενώ η ατάκα «Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!» πέρασε στην ιστορία.
Πίσω όμως από τον μύθο υπήρχε ένας άνθρωπος που γνώρισε πολύ νωρίς την επιτυχία, αλλά στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπος με μια σειρά από δύσκολες καταστάσεις που επηρέασαν καθοριστικά την καριέρα του.
Από τον Πειραιά στη Δραματική Σχολή
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Αυγούστου 1936. Οι γονείς του, Βασίλης και Μαρίκα, ήταν εκπαιδευτικοί και κανείς ίσως δεν μπορούσε να προβλέψει ότι ο γιος τους θα εξελισσόταν σε έναν από τους μεγαλύτερους σταρ της εποχής του. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή «Κωστή Μιχαηλίδη» και από τα πρώτα του βήματα οι καθηγητές του διέκριναν το ιδιαίτερο ταλέντο του.
Η πρώτη επαγγελματική του εμφάνιση στο θέατρο έγινε την περίοδο 1955-1956, στην παράσταση «Ο Κορυδαλλός», που ανέβασε ο Δημήτρης Μυράτ στο θέατρο Κοτοπούλη. Ακολούθησαν νέες συνεργασίες και ρόλοι, ενώ το 1957 εντάχθηκε στον θίασο των Ντίνου Ηλιόπουλου και Άννας Κυριακού.
Την ίδια χρονιά έκανε και το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία «Τρία Παιδιά Βολιώτικα», ενώ συνεργάστηκε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στη «Μαρία Πενταγιώτισσα».
Στα 26 του είχε ήδη δικό του θίασο
Η καριέρα του εξελίχθηκε με ταχύτατους ρυθμούς. Συνεργάστηκε με σημαντικούς θιάσους και σπουδαίους ηθοποιούς, ενώ το 1960 έγινε συνθιασάρχης με τη Μαίρη Λαλοπούλου.
Έναν χρόνο αργότερα, σε ηλικία μόλις 26 ετών, δημιούργησε τον δικό του θίασο.
Στα επόμενα χρόνια θα συνεργαζόταν με κορυφαίες προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου, μεταξύ άλλων τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο, τον Γιάννη Φέρτη, τον Ανδρέα Φιλιππίδη, τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο, την Τζένη Καρέζη, την Ξένια Καλογεροπούλου, την Κάκια Αναλυτή, τον Κώστα Ρηγόπουλο, την Κάτια Δανδουλάκη, τον Θύμιο Καρακατσάνη και τον Βασίλη Διαμαντόπουλο.
Η μεγάλη του δύναμη, ωστόσο, ήταν η οθόνη.
Περισσότερες από 110 ταινίες
Ο Μπάρκουλης πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 110 ταινίες και έγινε κινηματογραφικό ταίρι σχεδόν όλων των μεγάλων πρωταγωνιστριών της εποχής.
Τζένη Καρέζη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Μαίρη Χρονοπούλου και πολλές ακόμη σταρ βρέθηκαν δίπλα του στη μεγάλη οθόνη.
Δεν περιορίστηκε όμως στους ρόλους του γοητευτικού πρωταγωνιστή. Υπηρέτησε τόσο την κωμωδία όσο και το δράμα και συμμετείχε αργότερα σε σημαντικές τηλεοπτικές παραγωγές, όπως οι «Έμποροι των Εθνών», «Αστέρια από χώμα», «Το δίλημμα» και «Ο πύργος των Μοσκώφ».
Η εικόνα του όμορφου, καλοντυμένου και γοητευτικού νέου, όμως, θα τον ακολουθούσε για ολόκληρη τη ζωή του.
Η υπόθεση που ανέκοψε την πορεία του
Το 1973 ήρθε μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές στη ζωή του.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης συνελήφθη στις 8 Νοεμβρίου του 1973 για υπόθεση κατοχής ναρκωτικών. Ο ίδιος, χρόνια αργότερα, επέμενε ότι η υπόθεση ήταν αποτέλεσμα σκευωρίας και ότι η ιστορία του κόστισε πολύ ακριβά επαγγελματικά.
Στην εκπομπή της ΕΡΤ «Το Καλλιτεχνικό Καφενείο», το 1986, μίλησε ανοιχτά για εκείνη την περίοδο.
«Έχασα 9 χρόνια από την καλλιτεχνική μου ζωή για να αποδείξω ότι αυτή η ιστορία ήταν καθοδηγούμενη», είχε πει.
Ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει την υπόθεση «ιστορία εντυπώσεων και πηχέων τίτλων» και υποστήριζε ότι γνώριζε πως η ποσότητα που του παραδόθηκε ήταν η ίδια που τελικά παρέδωσε στις Αρχές.
Η ποσότητα που αναφερόταν στα δημοσιεύματα της εποχής ήταν λίγο μεγαλύτερη από τρία γραμμάρια χασίς.
Ο Μπάρκουλης είχε επίσης αποκαλύψει πως έζησε μέσα από τις φυλακές της Αίγινας τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.
Η περιπέτεια αυτή είχε σοβαρές συνέπειες στην καλλιτεχνική του πορεία.
Η φυγή στην Αμερική
Το 1974, αφού αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση, αποφάσισε να φύγει από την Ελλάδα και να εγκατασταθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εκεί ασχολήθηκε και με το τραγούδι, προσπαθώντας να κάνει μια νέα αρχή μακριά από όσα είχαν προηγηθεί.
«Έκανα μια αποστασιοποίηση, όχι με τη θέλησή μου, για 4 χρόνια, πηγαίνοντας σε μια πολύ μεγάλη χώρα, την Αμερική», είχε εξηγήσει ο ίδιος.
Για τον Μπάρκουλη η Αμερική αποτέλεσε μια διαφορετική εμπειρία και, όπως έλεγε, έναν τρόπο να εξελιχθεί και να δει διαφορετικά τη δουλειά του.
Η συνειδητή αποχή από το θέαμα
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, ο ηθοποιός πήρε ακόμη μία δύσκολη απόφαση: να απομακρυνθεί συνειδητά από τα καλλιτεχνικά πράγματα για αρκετά χρόνια.
Ήθελε να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό του και να βρει έναν διαφορετικό δρόμο.
«Τότε έκανα μια ηθελημένη απουσία 5 χρόνων. Αυτό με έκανε να ξεκαθαρίσω τι ήθελα να κάνω πια και τι ήθελα να προσφέρω», είχε πει.
Οριστικά επέστρεψε στην Ελλάδα το 1983.
Από εκεί και μετά προσπάθησε να χτίσει μια διαφορετική εικόνα, μακριά από τον παλιό Μπάρκουλη που το κοινό είχε γνωρίσει μέσα από τις ταινίες.
«Δεν έχω απλώς κάτι με το παρελθόν, έχω πολλά»
Το μεγάλο του παράπονο ήταν πως το κοινό δυσκολευόταν να τον δει διαφορετικά.
Παρά την προσπάθειά του να δοκιμάσει νέους ρόλους και να αφήσει πίσω τον χαρακτηρισμό του «ζεν πρεμιέ», οι θεατές εξακολουθούσαν να τον θέλουν όπως τον είχαν αγαπήσει.
«Δεν έχω απλώς “κάτι” με το παρελθόν, έχω πολλά. Βέβαια δεν το αρνούμαι. Ήταν μια εποχή που ο κόσμος έτρεξε, μας αγάπησε», είχε εξομολογηθεί.
Και συνέχιζε:
«Καμία προσπάθεια από όσες έκανα τότε για να ξεφύγω από τον τίτλο του ωραίου νέου, του ζεν πρεμιέ, του πάντα καλοκουστουμαρισμένου, δεν πήγε καλά».
Ο Μπάρκουλης γνώριζε ότι η εικόνα του είχε γίνει σχεδόν συνώνυμη με μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Ήταν, όμως, ταυτόχρονα και μια εικόνα από την οποία δυσκολεύτηκε να απελευθερωθεί.
Ο γάμος στα 19 και οι αντιδράσεις των θαυμαστριών
Η προσωπική του ζωή είχε επίσης απασχολήσει έντονα το κοινό.
Σε ηλικία μόλις 19 ετών ερωτεύτηκε την ηθοποιό Αλέκα Στρατηγού, η οποία ήταν περίπου δέκα χρόνια μεγαλύτερή του. Οι δυο τους παντρεύτηκαν, προκαλώντας μεγάλη αναστάτωση στις θαυμάστριες του νεαρού ηθοποιού.
Ο ίδιος θυμόταν με χιούμορ τις αντιδράσεις της εποχής.
«Τα κοριτσόπουλα με ήθελαν ανύπαντρο», είχε πει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας πως όταν περπατούσαν μαζί στην οδό Τζαβέλλα στον Πειραιά, εκείνος και η σύζυγός του άκουγαν ακόμη και αποδοκιμασίες.
«Δεν λέγεται το τι ακούγαμε και πόσες μούτζες έπεφταν. Ήταν φοβερό!», είχε θυμηθεί.
Μια ζωή γεμάτη λάμψη αλλά και μεγάλες δοκιμασίες
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης έζησε μια ζωή που θα μπορούσε να αποτελέσει σενάριο ταινίας.
Ξεκίνησε από τον Πειραιά, έγινε σταρ σε πολύ νεαρή ηλικία, δημιούργησε τον δικό του θίασο, πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 110 ταινίες και συνεργάστηκε με σχεδόν όλους τους μεγάλους πρωταγωνιστές της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
Παράλληλα, γνώρισε τη δημοσιότητα, τον έρωτα, την αποθέωση του κοινού, αλλά και μια δικαστική περιπέτεια που, όπως ο ίδιος υποστήριζε, του κόστισε εννέα πολύτιμα χρόνια καλλιτεχνικής ζωής.
Έφυγε από τη ζωή στις 23 Αυγούστου 2016, σε ηλικία 80 ετών.
Μέχρι το τέλος, παρέμενε για το κοινό ο γοητευτικός πρωταγωνιστής μιας άλλης εποχής. Για τον ίδιο, όμως, η διαδρομή ήταν πολύ πιο σύνθετη.
Ίσως γι’ αυτό και τα λόγια του, χρόνια πριν από τον θάνατό του, μοιάζουν σαν ένας προσωπικός απολογισμός μιας ολόκληρης ζωής:
«Πάγος και πέτρα. Κρατώ στα χέρια την ιστορία μου. Δοξασμένη, θλιμμένη, γελαστή, σκόρπια…»
