Η εμπιστοσύνη δεν είναι κάτι απλό. Χτίζεται αργά, μέσα από πράξεις, συνέπεια και αλήθεια. Όταν υπάρχει, οι σχέσεις γίνονται πιο σταθερές και όταν λείπει, ακόμα και τα πιο μικρά πράγματα γίνονται βαρίδια που μας πνίγουν.
Της: Έπης Τρίμη
Κι όμως, οι περισσότεροι από εμάς μαθαίνουμε ποιον να εμπιστευόμαστε μόνο αφού πληγωθούμε. Όχι επειδή είμαστε αφελείς, αλλά επειδή ελπίζουμε ότι δεν θα προδοθούμε. Υπάρχουν, ωστόσο, κάποιοι τύποι ανθρώπων που, όσο γοητευτικοί ή οικείοι κι αν φαίνονται, δεν είναι εντελώς διαφορετικοί από αυτό που φαίνονται.
Οι 10 τύποι ανθρώπων που δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι χωρίς δεύτερη σκέψη
Οι άνθρωποι που δεν αναλαμβάνουν ποτέ την ευθύνη των πράξεών τους
Σε κάθε πρόβλημα έχουν μια έτοιμη εξήγηση. Ποτέ όμως έναν εαυτό να κατηγορήσουν. Αν όλα φταίνε πάντα οι άλλοι, τότε όταν κάτι πάει στραβά μαζί σου, θα φταις κι εσύ.
Οι ασυνεπείς
Σου λένε «θα το κάνω» και δεν το κάνουν. Σου λένε «είμαι εδώ» και εξαφανίζονται.
Εκείνοι που μιλούν συνεχώς για τους άλλους
Το κουτσομπολιό μοιάζει ακίνδυνο, αλλά είναι προειδοποίηση. Όποιος συνηθίζει να μοιράζεται πληροφορίες για τις ζωές των άλλων, αργά ή γρήγορα θα μοιραστεί και τη δική σου.
Οι άνθρωποι που προσβάλλουν και μετά το βαφτίζουν «πλάκα»
Το αληθινό χιούμορ δεν αφήνει πληγές. Όταν κάποιος σε μειώνει και σου ζητά να γελάσεις, δεν είναι αστείος απλά είναι αδιάφορος για το πώς νιώθεις.
Εκείνοι που ζητούν κατανόηση αλλά δεν τη δίνουν
Θέλουν πάντα συγχώρεση για τα λάθη τους, αλλά σπάνια αφήνουν χώρο για τα δικά σου συναισθήματα. Αυτή η ανισορροπία δεν φέρνει οικειότητα αλλά απόσταση.
Οι χειριστικοί
Δεν χρειάζονται φωνές. Χρησιμοποιούν ενοχές, γλυκά λόγια ή δράμα για να σε κάνουν να κάνεις αυτό που θέλουν. Κι όταν το καταλάβεις, συνήθως είναι ήδη αργά.
Οι συναισθηματικά απρόβλεπτοι
Μια σε πλησιάζουν, μια σε απομακρύνουν. Δημιουργούν σύγχυση αντί για ασφάλεια. Και χωρίς ασφάλεια, δεν μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη.
Οι «σωτήρες»
Δεν σε αποδέχονται όπως είσαι. Θέλουν να σε αλλάξουν, να σε διορθώσουν, να σε «βελτιώσουν». Όμως η αγάπη δεν έχει στόχο να σε μεταμορφώσει αλλά να αποδεχτεί.
Εκείνοι που δημιουργούν πάντα δράματα και σκηνικά έντασης
Όπου πάνε, υπάρχει ένταση. Διαφωνίες, παρεξηγήσεις, μούτρα και φωνές. Αν τους αφήσεις κοντά σου, αργά ή γρήγορα θα καείς κι εσύ.
Οι άνθρωποι που δεν λένε ποτέ «συγγνώμη»
Όχι γιατί δεν κάνουν λάθη, αλλά γιατί δεν αντέχουν να τα παραδεχτούν.
Φυσικά χρειάζεται να γίνεις καχύποπτη. Χρειάζεται απλώς να γίνεις πιο προσεκτική. Να ακούς το ένστικτό σου όταν κάτι μέσα σου σφίγγεται, όταν μια συμπεριφορά επαναλαμβάνεται, όταν κάποιος σε κάνει να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου.
Οι σωστοί άνθρωποι δεν σε μπερδεύουν και δεν σε εξαντλούν. Στον αντίποδα σε κάνουν να νιώθεις ήρεμη. Και αυτό, από μόνο του, είναι η πιο καθαρή μορφή εμπιστοσύνης.
