κλικ εδώ
για να μας προσθέσεις στις Google πηγές σου και να μας διαβάζεις πιο συχνά!
«Μήπως δεν δουλεύει;», «Μήπως κάτι κάνω λάθος;», «Μήπως απλώς χάνω τον χρόνο μου;». Είναι σκέψεις που μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας, ιδιαίτερα όταν δεν βλέπουμε την αλλαγή που περιμέναμε. Ωστόσο, η αίσθηση ότι έχουμε μείνει στάσιμοι δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η θεραπεία δεν αποδίδει. Η ψυχοθεραπεία δεν ακολουθεί μια ευθεία πορεία, αλλά περιλαμβάνει μικρά βήματα προόδου, δυσκολίες, πισωγυρίσματα και περιόδους ανασυγκρότησης.
Ποια είναι τα σημάδια ότι η ψυχοθεραπεία βοηθά;
Η πρόοδος δεν σημαίνει ότι ξαφνικά όλα τα προβλήματα εξαφανίζονται. Συχνά αποτυπώνεται σε μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.
Ένα πρώτο σημάδι είναι ότι αρχίζουμε να κατανοούμε καλύτερα τις αντιδράσεις μας. Αντί να θυμώνουμε ή να στενοχωριόμαστε χωρίς να ξέρουμε τον λόγο, αναγνωρίζουμε τι βρίσκεται πίσω από τα συναισθήματά μας. Παράλληλα, μπορούμε να διαχειριζόμαστε πιο αποτελεσματικά τις δύσκολες στιγμές, χωρίς να μας κατακλύζουν όπως παλαιότερα.
Άλλες ενδείξεις προόδου είναι η μεγαλύτερη ευκολία στην έκφραση των αναγκών μας, η θέσπιση ορίων χωρίς υπερβολικές ενοχές και η πιο συμπονετική στάση απέναντι στον εαυτό μας. Ακόμη, μπορεί να αρχίσουμε να κάνουμε διαφορετικές, πιο συνειδητές επιλογές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα κάνουμε ποτέ λάθη.
Τι κάνουμε όταν αισθανόμαστε ότι έχουμε κολλήσει;
Το αίσθημα στασιμότητας είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στη θεραπευτική διαδικασία. Το πρώτο βήμα είναι να το συζητήσουμε ανοιχτά με τον ψυχολόγο μας. Φράσεις όπως «Νιώθω ότι δεν προχωράμε» ή «Δεν είμαι σίγουρος ότι με βοηθά αυτή η διαδικασία» μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό υλικό για τη συνεδρία.
Είναι επίσης σημαντικό να εκφράζουμε οποιαδήποτε αμφιβολία ή δυσφορία σχετικά με τον ρυθμό, τη μέθοδο ή τα θέματα που συζητάμε. Η θεραπεία είναι μια σχέση συνεργασίας και χρειάζεται να υπάρχει χώρος για τις ανάγκες και τις ανησυχίες μας.
Κάποιες φορές η στασιμότητα αποτελεί ένα προσωρινό, δύσκολο στάδιο. Άλλες φορές, μπορεί να σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος θεραπευτής δεν είναι ο κατάλληλος για εμάς. Η έλλειψη εμπιστοσύνης, η αίσθηση ότι δεν ακουγόμαστε ή η αδυναμία να εκφραστούμε με ασφάλεια είναι λόγοι για να επανεξετάσουμε τη θεραπευτική συνεργασία.
Πότε είναι σωστό να αλλάξουμε ψυχολόγο;
Η αλλαγή θεραπευτή δεν αποτελεί αποτυχία. Αν δεν αισθανόμαστε ασφαλείς, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ή οι θεραπευτικοί στόχοι μας δεν συμβαδίζουν, είναι θεμιτό να αναζητήσουμε έναν επαγγελματία που μας ταιριάζει περισσότερο. Το σημαντικό είναι να μη μένουμε σε μια θεραπευτική σχέση που δεν μας προσφέρει τον απαραίτητο χώρο και την υποστήριξη.
Αντίστοιχα, όταν σκεφτόμαστε να διακόψουμε, είναι προτιμότερο να μην εξαφανιστούμε χωρίς εξήγηση. Η συζήτηση με τον ψυχολόγο για την απόφασή μας μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη, ακόμη κι αν τελικά επιλέξουμε να σταματήσουμε.
Η ψυχοθεραπεία ως μακροχρόνια φροντίδα
Η ψυχοθεραπεία δεν χρειάζεται να συνδέεται αποκλειστικά με μια περίοδο κρίσης. Μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει συνεδρίες για έξι μήνες, να κάνει ένα διάλειμμα και να επιστρέψει όταν αισθανθεί ξανά την ανάγκη. Η παύση ή η επιστροφή δεν ακυρώνουν όσα έχουν ήδη κατακτηθεί.
Το ουσιαστικό δεν είναι να αναρωτιόμαστε διαρκώς αν η θεραπεία λειτουργεί με τον τρόπο που περιμέναμε, αλλά αν μαθαίνουμε κάτι περισσότερο για τον εαυτό μας, αν διαχειριζόμαστε καλύτερα τα συναισθήματά μας και αν αισθανόμαστε λιγότερο μόνοι απέναντι σε όσα μας δυσκολεύουν.
Η πρόοδος δεν είναι πάντα θεαματική ούτε μετριέται με τον ίδιο τρόπο για όλους. Αν νιώθετε ότι έχετε κολλήσει, μιλήστε γι’ αυτό. Ζητήστε διευκρινίσεις, εκφράστε τις αμφιβολίες σας και, αν χρειάζεται, εξετάστε το ενδεχόμενο αλλαγής θεραπευτή. Η φροντίδα του εαυτού μας περιλαμβάνει και το δικαίωμα να αναζητούμε τη θεραπευτική υποστήριξη που πραγματικά έχουμε ανάγκη.










