Από τη Θεοφανία Ανδρονίκου Βασιλάκη
Υπάρχουν μέρες που ανοίγω το νεσεσέρ μου και νιώθω ότι χρειάζεται GPS για να βρω πού αρχίζει το serum και πού τελειώνει η κρέμα-που υπόσχεται να μου χαρίσει τον πιο μαλακό αστράγαλο.
Ανάσα βαθιά:
Κρέμα για τα μάτια (δεδομένο).
Κρέμα για τις ρυτίδες του μετώπου (αναγκαίο).
Κρέμα για τον λαιμό, γιατί “ο λαιμός προδίδει”.
Κρέμα ενυδατική, κρέμα για αντιγήρανση, κρέμα νύχτας, κρέμα μέρας, μεσημεριού, απογεύματος, σούρουπου, ηλιοβασιλέματος… ουφ!
Κρέμα για τα χέρια, ορός για τις πατούσες, ειδικό gel για τον αστράγαλο , αντηλιακό για καλοκαίρι, αντηλιακό για χειμώνα, για μεσημέρια, για απογεύματα, με χρώμα, με λάμψη, χωρίς λάμψη, με, με, με!
Και ύστερα, σκέφτομαι τις γυναίκες της δεκαετίας του ’60.
Τι day routine είχαν;
Το πολύ πολύ να έριχαν στο πρόσωπο… το κατακάθι του ελληνικού καφέ τους που έδινε ζωντάνια.
“Συσφίγγει, κορίτσι μου,” έλεγε η γιαγιά, τρίβοντας τα μάγουλα λες και πασπάλιζε ντολμαδάκια.
Κι αν ήθελαν λίγη παραπάνω λάμψη;
Έβραζαν χοιρινό λίπος.
Ναι, το ίδιο που έμπαινε στα τηγάνια, το ίδιο που μύριζε “Κυριακή στο χωριό”, το ίδιο που θα έκανε σήμερα δέκα δερματολόγους να λιποθυμήσουν ταυτόχρονα.
Το έβραζαν, το καθάριζαν, το έβαζαν σε ένα γυάλινο βάζο (συνήθως εκείνο που πριν είχε γλυκό του κουταλιού) και… πασαλείβονταν.
Πρόσωπο, χέρια, αγκώνες, φτέρνες — ένα προϊόν για όλα, σαν τον WD-40 της ομορφιάς.
Και δεν σταματάμε εκεί. Για πρωινή τόνωση;
Λίγο κρύο νερό από το πηγάδι.
Για απολέπιση;
Άμμος θαλάσσης — ναι, αυτή που τώρα την πουλάνε σε σακουλάκια με την ονομασία “Ιμαλαΐων scrub” και κοστίζει όσο ο μισός μισθός της δεκαετίας του ’60.
Σήμερα όμως…
Σήμερα έχουμε μια day routine που μοιάζει περισσότερο με τελετουργικό που θα εκτελούσε Ιέρεια της Αφροδίτης.
Layer πάνω στο layer, serum πάνω στο serum, κρέμα που “κλειδώνει την υγρασία”, άλλη που “κλειδώνει τη νεότητα”, και μία τρίτη που μάλλον “κλειδώνει το πορτοφόλι σου και δεν το ξανανοίγεις”.
Κι ενώ βυθίζομαι στον προβληματισμό αν πρέπει να βάλω πρώτα το νιασιναμίδιο ή το πεπτίδιο, μου έρχεται η φωνή της γιαγιάς:
“Άμα θες λάμψη, κορίτσι μου, να αγαπάς. Η αγάπη φαίνεται στο πρόσωπο. Και λίγο χοιρινό λίπος δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.”
Κι εγώ σκέφτομαι ότι ίσως, τελικά, η γυναίκα του ’60 να είχε βρει το μυστικό:
Απλότητα, καλή διάθεση, κι ένα βαζάκι έτοιμο για όλα.
Εμείς;
Εμείς έχουμε 47 προϊόντα, δυο ντουλάπια, και ένα banking app που κλαίει.
