κλικ εδώ
για να μας προσθέσεις στις Google πηγές σου και να μας διαβάζεις πιο συχνά!
Ένας από τους πιο παράξενους και επικίνδυνους αγώνες στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν ο μαραθώνιος του 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ. Ο νικητής Τόμας Χικς έφτασε στον τερματισμό σχεδόν αναίσθητος, αφού κατά τη διάρκεια της διαδρομής τού είχαν χορηγήσει στρυχνίνη, κονιάκ και ασπράδια αυγών, σε μια πρώιμη απόπειρα φαρμακευτικής ενίσχυσης της αθλητικής απόδοσης.
Στην εκκίνηση βρέθηκαν 32 δρομείς, όμως μόλις 14 ολοκλήρωσαν τη διαδρομή των περίπου 40 χιλιομέτρων, κάτω από αποπνικτική ζέστη και υγρασία. Ο αγώνας εξελίχθηκε σε πραγματικό χάος. Σκυλιά κυνήγησαν τον Νοτιοαφρικανό Λεν Ταουνιάνε, αναγκάζοντάς τον να βγει από την πορεία του, ενώ ο Κουβανός Φέλιξ Καρβαχάλ σταμάτησε σε οπωρώνα για να φάει μήλα και να κοιμηθεί. Ο Αμερικανός Φρέντερικ Λορζ εγκατέλειψε, επέστρεψε στο στάδιο με αυτοκίνητο και, όταν το όχημα χάλασε, συνέχισε τρέχοντας. Πέρασε πρώτος τη γραμμή, αλλά αποβλήθηκε όταν αποκαλύφθηκε η απάτη του. Το χρυσό μετάλλιο κατέληξε τελικά στον Τόμας Χικς, εργάτη από τη Μασαχουσέτη. Η εξάντλησή του ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δύο άνδρες χρειάστηκε να τον στηρίξουν για να τερματίσει.

Το επικίνδυνο πείραμα με τη στρυχνίνη
Στις αρχές του 20ού αιώνα το ντόπινγκ δεν είχε απαγορευτεί. Η στρυχνίνη διαφημιζόταν ως τονωτικό κατά της κόπωσης και αναπνευστικό διεγερτικό. Όταν ο Χικς κατέρρευσε περίπου στο 17ο μίλι, οι προπονητές του τού χορήγησαν ένα χιλιοστόγραμμο θειικής στρυχνίνης μαζί με ασπράδι αυγού. Λίγα μίλια αργότερα, όταν εξαντλήθηκε ξανά, ακολούθησε δεύτερη δόση, με δύο ασπράδια και μια γουλιά κονιάκ.
Την ίδια στιγμή, ο διευθυντής των Αγώνων Τζέιμς Σάλιβαν είχε απαγορεύσει στους δρομείς να πίνουν νερό, επιτρέποντας μόνο έναν σταθμό ανεφοδιασμού κοντά στο 12ο μίλι. Το πείραμα της αφυδάτωσης επιδείνωσε ακόμη περισσότερο τις συνθήκες.
Ο Χικς τερμάτισε σε 3 ώρες, 28 λεπτά και 53 δευτερόλεπτα, καταγράφοντας τον πιο αργό χρόνο νικητή στην ολυμπιακή ιστορία.

Οι θανατηφόρες συνέπειες
Όπως εξηγεί ο καθηγητής επείγουσας ιατρικής Βίνσεντ Λι στο Popular Science, η στρυχνίνη σε τοξικές δόσεις προκαλεί έντονους μυϊκούς σπασμούς, δυσκαμψία και τελικά ασφυξία, καθώς μπλοκάρει τους αναπνευστικούς μύες. Ο Χικς υπέφερε τόσο πολύ, ώστε μετά τον τερματισμό σωριάστηκε.
Πολλοί θεατές ζήτησαν τότε την κατάργηση του μαραθωνίου, ενώ ο ίδιος ο Σάλιβαν χαρακτήρισε το αγώνισμα «αδικαιολόγητο». Ο Χικς δεν έτρεξε ξανά μαραθώνιο. Η περιπέτειά του, ωστόσο, έμεινε στην ιστορία του αθλητισμού. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 1908 θεσπίστηκε ο πρώτος αντιντόπινγκ κανονισμός.
Η στρυχνίνη εμφανίστηκε ξανά σε υπόθεση ντόπινγκ το 1992, όταν Κινέζος παίκτης βόλεϊ βρέθηκε θετικός στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης. Σήμερα είναι γνωστό ότι δεν αυξάνει την αντοχή ή τη μεταφορά οξυγόνου, αλλά προκαλεί επικίνδυνη υπερδιέγερση των νεύρων. Όσο για την αφυδάτωση, οι σύγχρονοι μαραθώνιοι διαθέτουν πλέον έως και 15 σταθμούς ανεφοδιασμού.










