Ερώτηση στον ψυχολόγο του egomagazine.gr
“Θέλω να χωρίσω, γιατί έχω πάψει να αισθάνομαι γυναίκα. Δεν μου δίνει καμία σημασία. Θέλω να χωρίσω, γιατί είμαι πολύ νέα για να ζω απομονωμένη από όλους και απ’ όλα, να είμαι απλώς μια εργαζόμενη μητέρα, χωρίς ζωή για εμένα. Θέλω να χωρίσω, γιατί έχω κουραστεί να είμαι ο μόνος ενήλικας μέσα στην οικογένεια, αυτός που παλεύει για τα πάντα. Εγώ είμαι εκείνη που προσπαθεί να φέρει παραπάνω χρήματα στο σπίτι, που δεν συμβιβάστηκε με τα 800€, που αγωνίζεται καθημερινά για να καλύψει τις ανάγκες των παιδιών μας, όσο εκείνα μεγαλώνουν. Θέλω να χωρίσω, γιατί η σχέση μας έχει πια χαθεί. Θέλω να χωρίσω, αλλά με τα ενοίκια στα ύψη, δεν τολμώ ούτε να το σκεφτώ. Θέλω να χωρίσω, αλλά δεν μπορώ. Και αισθάνομαι εγκλωβισμένη. Έτσι, είμαι δυστυχισμένη. Όλοι πιστεύουν ότι έχω τον τέλειο σύζυγο, γιατί δεν μου απαγορεύει να βγαίνω ή να έχω κοινωνική ζωή. Μόνο που δεν περισσεύει ούτε ένα ευρώ για να το κάνω. Ναι, κάνει πολλές δουλειές στο σπίτι, αλλά στην πραγματικότητα, είμαι μόνη. Στον έξω κόσμο φαίνεται ο «τέλειος άνδρας και σύζυγος», όμως όταν είμαστε μόνοι, δεν με βλέπει καν. Όλες οι αποφάσεις και οι ευθύνες περνούν από εμένα. Εκείνος απλώς υπάρχει. Του έχω μιλήσει αμέτρητες φορές, αλλά τίποτα δεν αλλάζει. Πλέον, το μόνο που μου έχει απομείνει να του δώσω είναι η σιωπή μου”.
Ο ψυχολόγος του Egomagazine. gr απαντά
“Αυτό που περιγράφεις είναι μια βαθιά συναισθηματική αποσύνδεση, ένας γάμος που έχει πάψει να λειτουργεί ουσιαστικά, ακόμα κι αν εξωτερικά φαίνεται «σταθερός». Δεν είναι σπάνιο να νιώθει κάποιος εγκλωβισμένος ανάμεσα στην ανάγκη για ελευθερία και τη σκληρή πραγματικότητα των οικονομικών ή οικογενειακών συνθηκών.
Πρώτα απ’ όλα, αναγνώρισε τον πόνο σου χωρίς ενοχές. Δεν είσαι «αχάριστη» ούτε «υπερβολική». Νιώθεις μόνη, κουρασμένη και αόρατη, κι αυτό είναι απολύτως ανθρώπινο.
- Μίλα με έναν ειδικό. Ένας ψυχολόγος ή σύμβουλος γάμου μπορεί να σε βοηθήσει να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις σου, να ξεκαθαρίσεις τι πραγματικά θέλεις και πώς μπορείς να πετύχεις με ρεαλιστικό τρόπο.
- Επικεντρώσου στην οικονομική σου ανεξαρτησία. Αν το οικονομικό είναι το βασικό εμπόδιο, βάλε μικρούς στόχους ενδυνάμωσης, π.χ. ένα επιπλέον εισόδημα, ένα νέο επαγγελματικό σχέδιο ή ακόμα και μια αναδιοργάνωση των εξόδων.
- Ξανασυνδέσου με τον εαυτό σου. Θυμήσου τι σε έκανε να χαμογελάς πριν γίνεις «μόνο» μητέρα και εργαζόμενη. Ακόμα κι αν δεν μπορείς να αλλάξεις αμέσως τη ζωή σου, άρχισε να την ξαναδιεκδικείς.
- Βάλε σαφή όρια. Αν δεν υπάρχει ουσιαστικός διάλογος, μείνε πιστή στα συναισθήματά σου. Η σιωπή σου μπορεί να γίνει ένα πρώτο βήμα αυτοπροστασίας, αλλά χρειάζεται να συνοδευτεί από δράση, όχι μόνο απογοήτευση.
- Μην φοβάσαι τη μετάβαση. Ο χωρισμός δεν είναι πάντα η καταστροφή· κάποιες φορές είναι η αρχή μιας ζωής πιο αληθινής, πιο δική σου.
Αν νιώθεις εγκλωβισμένη, ξεκίνα με το να φτιάξεις ένα προσωπικό πλάνο “ελευθερίας”, όχι για να φύγεις αύριο, αλλά για να ξέρεις ότι μπορείς να κάνεις όταν είσαι έτοιμη. Η ψυχολογική απελευθέρωση προηγείται πάντα της πρακτικής”.
