Πριν οι άνθρωποι ανακαλύψουν ότι ο καφές πίνεται, είχαν ήδη παρατηρήσει ότι οι κόκκοι του φυτού καφέ προκαλούσαν διέγερση και ενέργεια — αλλά δεν ήξεραν πώς να το αξιοποιήσουν. Οπότε… έκαναν μερικά πολύ παράξενα πράγματα με αυτούς!
Ας δούμε την ιστορική πορεία:
1. Οι πρώτες… καφεϊνούχες κατσίκες
Σύμφωνα με τον πιο διάσημο μύθο, γύρω στον 9ο αιώνα στην Αιθιοπία, ένας βοσκός ονόματι Κάλντι παρατήρησε ότι οι κατσίκες του γίνονταν υπερδραστήριες όταν έτρωγαν τους κόκκινους καρπούς ενός συγκεκριμένου θάμνου.
Ο ίδιος δοκίμασε τους καρπούς, ένιωσε ξαφνική ενέργεια — κι έτσι άρχισε η ιστορία του καφέ.
Αλλά τότε δεν τον έβραζαν ούτε τον έπιναν.
2. Οι πρώτες χρήσεις: τροφή, όχι ρόφημα
Οι Αιθίοπες άλεθαν τους καβουρδισμένους ή αποξηραμένους καρπούς και τους ανακάτευαν με λίπος ή βούτυρο για να φτιάξουν ενεργειακές μπάλες — κάτι σαν τα σημερινά ενεργειακά snacks!
Αυτό το “καφεϊνούχο φαγητό” το έπαιρναν μαζί τους οι πολεμιστές ή οι κυνηγοί για αντοχή.
3. Ροφήματα από… φύλλα και φλοιό
Πριν μάθουν να ψήνουν και να βράζουν τους σπόρους, οι κάτοικοι της Υεμένης και της Αιθιοπίας έβραζαν τα φύλλα ή τον φλοιό του φυτού καφέ, φτιάχνοντας κάτι σαν τσάι από καφέ (το λεγόμενο “qishr”).
Το αποτέλεσμα ήταν ήπιο, ελαφρώς διεγερτικό, αλλά όχι το σημερινό άρωμα και γεύση του καφέ.
4. Το μεγάλο «λάθος» που άλλαξε την ιστορία
Κάποιος (πιθανόν μοναχός στην Υεμένη, τον 15ο αιώνα) έριξε κατά λάθος τους κόκκους στη φωτιά — και το άρωμα του καβουρδισμένου καφέ τον μάγεψε.
Έτσι δοκίμασαν να τους αλέσουν και να τους βράσουν στο νερό…
Και κάπως έτσι γεννήθηκε το ρόφημα που ξέρουμε σήμερα.
5. Από τα μοναστήρια στα καφενεία
Οι πρώτοι που το χρησιμοποίησαν ως ρόφημα ήταν Σούφι μοναχοί στην Υεμένη, για να μένουν ξύπνιοι στις νυχτερινές προσευχές τους.
Από εκεί εξαπλώθηκε στην Αραβική Χερσόνησο, μετά στην Κωνσταντινούπολη και τελικά στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα.
