Μάρθα Καραγιάννη: Η αγαπημένη ντίβα του ελληνικού κινηματογράφου, οι μεγάλοι έρωτες και η προσωπική τραγωδία που τη σημάδεψε

Αν σου αρέσουν τα άρθρα μας, κάνε
κλικ εδώ
για να μας προσθέσεις στις Google πηγές σου και να μας διαβάζεις πιο συχνά!

Με το χαρακτηριστικό της χαμόγελο, το εκρηκτικό ταμπεραμέντο και τη μοναδική ικανότητά της να συνδυάζει την υποκριτική με τον χορό, η Μάρθα Καραγιάννη υπήρξε μία από τις πιο αγαπημένες πρωταγωνίστριες του ελληνικού κινηματογράφου. Η μελαχρινή καλλονή με το διαπεραστικό βλέμμα συνδέθηκε με τις μεγάλες παραγωγές της Φίνος Φιλμ και πρωταγωνίστησε σε μερικά από τα πιο επιτυχημένα μιούζικαλ της δεκαετίας του 1960. Πίσω, όμως, από τη λάμψη της μεγάλης οθόνης, έζησε μια πολυτάραχη προσωπική ζωή, με μεγάλους έρωτες, σημαντικές απώλειες και μια τραγωδία που τη σημάδεψε βαθιά.

Τα παιδικά χρόνια και το πρώτο κινηματογραφικό βήμα

Γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1939, σε οικογένεια ποντιακής καταγωγής, και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Η αγάπη της για τον χορό εκδηλώθηκε από πολύ μικρή ηλικία. Μόλις οκτώ ετών εντάχθηκε στο παιδικό μπαλέτο της Λυρικής Σκηνής, αποκτώντας τις πρώτες καλλιτεχνικές της βάσεις.

Η είσοδός της στον κινηματογράφο έγινε το 1956, όταν ο σκηνοθέτης Ορέστης Λάσκος την εντόπισε σε σχολική θεατρική παράσταση και της πρότεινε να δοκιμαστεί στη Φίνος Φιλμ. Σε ηλικία μόλις 16 ετών έκανε το ντεμπούτο της στην ταινία «Η άγνωστος», δίπλα στην Κυβέλη και τον Αλέκο Αλεξανδράκη.

Τα μιούζικαλ που την καθιέρωσαν

Καθοριστική υπήρξε η συνεργασία της με τον Γιάννη Δαλιανίδη, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1957, όταν συμμετείχε στην επιθεώρηση «Ελέφαντες και ψύλλοι». Η κινηματογραφική τους συνεργασία ξεκίνησε το 1961 με την ταινία «Ζητείται ψεύτης» και συνεχίστηκε με μεγάλες επιτυχίες.

«Μερικοί το προτιμούν κρύο», «Κορίτσια για φίλημα», «Οι θαλασσιές οι χάντρες», «Μια κυρία στα μπουζούκια» και «Γοργόνες και μάγκες» την καθιέρωσαν ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές παρουσίες του ελληνικού σινεμά. Δεν περιορίστηκε, ωστόσο, στις κωμωδίες. Το 1969 συμμετείχε στη δραματική ταινία «Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα», αποδεικνύοντας το εύρος των υποκριτικών της δυνατοτήτων.

Ξεχωριστή ήταν και η φιλία της με τον Κώστα Βουτσά. Οι δυο τους συνεργάστηκαν σε ταινίες όπως «Ο ξυπόλητος πρίγκηψ», «Νύχτα γάμου» και «Το ανθρωπάκι», δημιουργώντας ένα από τα πιο αγαπημένα κινηματογραφικά δίδυμα.

Οι έρωτες και η τραγωδία που τη σημάδεψε

Τον Οκτώβριο του 1960 παντρεύτηκε τον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Μίμη Στεφανάκο, σε έναν γάμο που απασχόλησε έντονα τον Τύπο. Η κοινή τους ζωή σημαδεύτηκε από μια τραγική απώλεια: το κοριτσάκι που έφερε στον κόσμο πέθανε μόλις τρεις ημέρες μετά τη γέννησή του. Ήταν μια από τις πιο οδυνηρές στιγμές της ζωής της, για την οποία μιλούσε με συγκίνηση ακόμη και πολλά χρόνια αργότερα.

Ο γάμος της με τον Στεφανάκο δεν κράτησε. Το 1973 γνώρισε τον τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού Βασίλη Κωνσταντίνου. Η σχέση τους διήρκεσε περίπου δώδεκα χρόνια και αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους δεσμούς της προσωπικής της ζωής, χωρίς να καταλήξει σε γάμο.

Η πορεία στο θέατρο και η τηλεόραση

Μετά την υποχώρηση της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής, η Καραγιάννη αφοσιώθηκε περισσότερο στο θέατρο. Το 1972 ανέβασε το μιούζικαλ «Καμπαρέ» και συνεργάστηκε με τη Ζωή Λάσκαρη στην παράσταση «Οι άντρες προτιμούν τις ξανθιές».

Το 2002 επέστρεψε στη Λυρική Σκηνή, εκεί όπου είχε ξεκινήσει ως παιδί, ενώ το 2004 ερμήνευσε την Πραξαγόρα στις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη, σε παραγωγή που παρουσιάστηκε και στο Ηρώδειο.

Στην τηλεόραση συμμετείχε σε σειρές όπως «Ο Ανδροκλής και τα λιοντάρια του», «Οι μικρομεσαίοι», «Κωνσταντίνου και Ελένης» και «Επτά θανάσιμες πεθερές». Το 2001 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της με τίτλο «Ο έρωτας μωρό μου είναι γλέντι», καταγράφοντας σημαντικές στιγμές της ζωής της.

Η Μάρθα Καραγιάννη έφυγε από τη ζωή στις 18 Σεπτεμβρίου 2022, σε ηλικία 82 ετών. Οι ταινίες της εξακολουθούν να προβάλλονται και να συγκινούν, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη μιας ηθοποιού που άφησε το δικό της ανεξίτηλο αποτύπωμα στον ελληνικό κινηματογράφο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ