Διαβήτης: Το υψηλό σάκχαρο στο αίμα, γνωστό και ως υπεργλυκαιμία, είναι μια κατάσταση που μπορεί να εξελίσσεται σταδιακά και να μην γίνεται άμεσα αντιληπτή.
Της: Έπης Τρίμη
Αν και συνδέεται κυρίως με τον διαβήτη τύπου 1 και τον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να εμφανιστεί και σε άτομα που δεν έχουν διαγνωστεί. Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων είναι καθοριστική, καθώς η παρατεταμένη αύξηση της γλυκόζης μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές.
Ένα από τα πιο συχνά σημάδια είναι η συχνουρία. Όταν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι αυξημένα, τα νεφρά προσπαθούν να αποβάλουν την περίσσεια μέσω των ούρων. Αυτή η διαδικασία προκαλεί απώλεια υγρών, οδηγώντας παράλληλα σε έντονη δίψα και ξηροστομία. Το σώμα προσπαθεί συνεχώς να αναπληρώσει τα υγρά που χάνει, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο.
Παράλληλα, πολλοί άνθρωποι βιώνουν έντονη κόπωση. Αν και υπάρχει αρκετή γλυκόζη στο αίμα, τα κύτταρα δεν μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά για ενέργεια λόγω προβλημάτων με την ινσουλίνη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αίσθημα εξάντλησης, μειωμένη συγκέντρωση και πνευματική θολούρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να παρατηρηθεί και ανεξήγητη απώλεια βάρους, καθώς ο οργανισμός αρχίζει να καίει λίπος και μυϊκή μάζα για να καλύψει τις ενεργειακές του ανάγκες.
Ένα ακόμη ανησυχητικό σύμπτωμα είναι η θολή όραση. Τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου επηρεάζουν τα μικρά αιμοφόρα αγγεία των ματιών και μπορούν να προκαλέσουν προσωρινές ή, σε χρόνιες περιπτώσεις, μόνιμες βλάβες. Επιπλέον, το υψηλό σάκχαρο αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, με αποτέλεσμα συχνότερες λοιμώξεις και πληγές που αργούν να επουλωθούν.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται συμπτώματα όπως η ναυτία, ο πόνος στην κοιλιά και η αναπνοή με φρουτώδη οσμή, καθώς μπορεί να υποδηλώνουν διαβητική κετοξέωση (DKA). Πρόκειται για μια επικίνδυνη επιπλοκή που εμφανίζεται όταν το σώμα παράγει υπερβολικές κετόνες, καθιστώντας το αίμα όξινο. Αντίστοιχα, η υπερωσμωτική υπεργλυκαιμική κατάσταση (HHS), που συναντάται συχνότερα σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, χαρακτηρίζεται από πολύ υψηλά επίπεδα γλυκόζης και σοβαρή αφυδάτωση. Και οι δύο καταστάσεις απαιτούν άμεση ιατρική αντιμετώπιση.
Η διάγνωση γίνεται εύκολα με μια απλή εξέταση αίματος. Αν εντοπιστεί έγκαιρα, η ρύθμιση του σακχάρου μπορεί να επιτευχθεί με κατάλληλη θεραπεία, αλλαγές στον τρόπο ζωής και, όπου χρειάζεται, χορήγηση ινσουλίνης ή άλλης φαρμακευτικής αγωγής. Η προσοχή στα πρώιμα σημάδια και η έγκαιρη παρέμβαση μπορούν να προλάβουν σοβαρές επιπλοκές και να διασφαλίσουν καλύτερη ποιότητα ζωής.
