Αν νιώθετε συχνά ότι κυνηγάτε κάτι χωρίς να ξέρετε ακριβώς τι, αν το μυαλό σας αρνείται πεισματικά να σταματήσει να σκέφτεται τις πιο ακατάλληλες ώρες ή αν απλώς προσπαθείτε να επιβιώσετε ανάμεσα σε δουλειές που στραβώνουν και σχέσεις που μπλέκουν, τότε η παράσταση «Η πιο υπέροχη χειρότερη του κόσμου» μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεστε.
Η επιτυχημένη και πολυσυζητημένη υπαρξιακή κωμωδία της Φωτεινής Αθερίδου, σε σκηνοθεσία του Προμηθέα Αλειφερόπουλου, επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Ιλίσια – Βολανάκης, από τις 5 Οκτωβρίου, έχοντας ως βασικό της όπλο το γέλιο, αλλά και μια σειρά από σκέψεις, νεύρα, αμηχανίες και αλήθειες που δύσκολα αφήνουν τον θεατή αδιάφορο.
Η παράσταση ξανασυναντά το αθηναϊκό κοινό μέσα από μια ιστορία που δεν φοβάται να μιλήσει ανοιχτά για όσα μας απασχολούν στην καθημερινότητα. Το άγχος, οι σχέσεις, οι ανασφάλειες, οι εμμονές, οι κρίσεις πανικού, οι συγκρίσεις με τους άλλους και η διαρκής προσπάθεια να βρούμε τον εαυτό μας γίνονται υλικό για μια κωμωδία που δεν χαρίζεται.
Ποια είναι η Αγάπη;
Κεντρική ηρωίδα της ιστορίας είναι η Αγάπη, την οποία υποδύεται η Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη. Πρόκειται για μια σύγχρονη γυναίκα που προσπαθεί απλώς να τα βγάλει πέρα μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο απαιτήσεις, προσδοκίες, σχέσεις και προσωπικές αγωνίες.
Γύρω της βρίσκονται ο Μιχάλης Τιτόπουλος και η Φωτεινή Αθερίδου, οι οποίοι αλλάζουν ρόλους με καταιγιστικό ρυθμό και φέρνουν στη σκηνή, σαν γρήγορες αναλαμπές, όλους εκείνους τους ανθρώπους που έχουν παίξει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ρόλο στη διαμόρφωση της Αγάπης.
Γονείς, φίλοι, έρωτες, ψυχολόγοι και θεραπευτές περνούν από τη ζωή της και συνθέτουν ένα παζλ εμπειριών, μέσα από το οποίο η ηρωίδα προσπαθεί να καταλάβει τον εαυτό της και να βρει ισορροπία.
Η διαδρομή της, όμως, δεν είναι εύκολη. Ο φόβος, η παράνοια και το άγχος συσσωρεύονται και την οδηγούν μέχρι την… Εντατική.
Το έργο δεν ζητά άδεια, δεν φιλτράρει τις σκέψεις του και δεν υπόσχεται ψεύτικα happy ends. Αντίθετα, παρουσιάζει μια αφοπλιστική και άμεση ματιά στο καθημερινό άγχος, στις κρίσεις πανικού και στις εμμονές, αλλά και σε εκείνες τις αναπόφευκτες συγκρίσεις που συχνά κάνουμε με τους ανθρώπους γύρω μας.
Στο επίκεντρο βρίσκονται ακόμη οι σχέσεις και η σεξουαλικότητα, από το θεϊκό σεξ μέχρι το φρικτό σεξ, αλλά και όλες εκείνες οι μικρές και μεγάλες εμμονές της καθημερινότητας, από τα χάπια για την ακμή μέχρι την αγωνία για την παρακμή.
Όλα παρουσιάζονται χωρίς προστατευτικά και χωρίς φίλτρα, με ένα χιούμορ που «τσιμπάει», αλλά και με μια τρυφερότητα που εμφανίζεται εκεί ακριβώς όπου ο θεατής δεν την περιμένει.
Ρυθμός stand-up και ζωντανή μουσική
Η σκηνοθετική προσέγγιση του Προμηθέα Αλειφερόπουλου βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη λογική του stand-up comedy. Η δράση είναι άμεση, ζωντανή και συχνά επικίνδυνα κοντινή, σαν μια προσωπική εξομολόγηση που κάποια στιγμή ξέφυγε από τον έλεγχο και άρχισε να γελάει με τον ίδιο της τον εαυτό.
Η σκηνοθεσία υπηρετεί έτσι το χιούμορ και τον γρήγορο ρυθμό του έργου, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που κρατά διαρκώς σε εγρήγορση το κοινό.
Η κριτική υποδοχή της παράστασης ήταν ιδιαίτερα θετική. Το Αθηνόραμα έχει σημειώσει χαρακτηριστικά ότι το έργο της Φωτεινής Αθερίδου «σκιαγραφεί με χιούμορ πτυχές της σύγχρονης γυναικείας εμπειρίας», ενώ η σκηνοθεσία του Προμηθέα Αλειφερόπουλου το υπηρετεί με ρυθμό, ενέργεια και έντονα κωμική σκηνική διάθεση.
Ξεχωριστό ρόλο στην παράσταση έχει και η μουσική.
Οι Σκιαδαρέσες υπογράφουν τη μουσική και τα τραγούδια, τα οποία οι ηθοποιοί ερμηνεύουν ζωντανά επί σκηνής. Η μουσική λειτουργεί ως ακόμη ένα αφηγηματικό εργαλείο και έρχεται να δώσει φωνή και στίχο σε στιγμές όπου η Αγάπη δυσκολεύεται να βρει τα δικά της λόγια.
Η «Η πιο υπέροχη χειρότερη του κόσμου» επιστρέφει, λοιπόν, για δεύτερη χρονιά όχι μόνο για να προσφέρει γέλιο, αλλά και για να κοιτάξει κατάματα όλα εκείνα που συχνά προσπαθούμε να κρύψουμε: το άγχος, τις ανασφάλειες, τις σχέσεις που μας μπερδεύουν, τις εμμονές και τις αποφάσεις που δεν είναι πάντα εύκολο να πάρουμε.
Μια παράσταση που, μέσα από την κωμωδία, μας θυμίζει ότι ίσως τελικά όλοι προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα σε έναν κόσμο που είναι ταυτόχρονα υπέροχος και… χειρότερος απ’ όσο θα θέλαμε.
