Με μια ιδιαίτερα απαιτητική και πρωτότυπη θεατρική πρόταση επιστρέφει φέτος το καλοκαίρι η Στεφανία Γουλιώτη, παρουσιάζοντας στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου το «Φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ», βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα του Δημήτρη Χατζή.
Η παράσταση παρουσιάζεται στην Πειραιώς 260 από τις 8 έως τις 11 Ιουνίου και αποτελεί μια ξεχωριστή σκηνική προσέγγιση που συνδυάζει το θέατρο με τη γλυπτική τέχνη.
Ένα ταξίδι στον κόσμο του Δημήτρη Χατζή
Η Στεφανία Γουλιώτη, που υπογράφει τη σκηνοθεσία και τη δραματουργική επεξεργασία, συνεργάζεται επί σκηνής με τον Φώτη Στρατηγό, δημιουργώντας μια παράσταση εμπνευσμένη από τη σκέψη και το έργο του σημαντικού Έλληνα συγγραφέα.
Αφετηρία αποτελεί το διήγημα «Το φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ», μέσα από το οποίο ο Χατζής επιχειρεί να προσεγγίσει τη φύση της γλυπτικής, χαρακτηρίζοντάς την ως μια «έλλογη οργάνωση μέσα στον άλογο κόσμο».
Όταν η γλυπτική γίνεται θέατρο
Στην παράσταση, η γλυπτική δεν λειτουργεί απλώς ως θεματικό στοιχείο αλλά μετατρέπεται σε βασικό δραματουργικό άξονα. Ο πηλός και τα γλυπτά αποκτούν ενεργό ρόλο, συνομιλώντας με τους ερμηνευτές και συμμετέχοντας ουσιαστικά στην εξέλιξη της ιστορίας.
Η διαδρομή του υλικού, από τη δημιουργία και την αναζήτηση της τελειότητας έως τη φθορά και τη διάλυση, μετατρέπεται σε συμβολική αντανάκλαση της εσωτερικής πορείας της ηρωίδας.
Μια αναμέτρηση με το χάος
Η παράσταση επιχειρεί να διερευνήσει τη σχέση του ανθρώπου με την τέχνη, την ανάγκη για δημιουργία αλλά και τη διαρκή προσπάθεια επιβολής τάξης μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο αστάθεια και αβεβαιότητα.
Μέσα από αυτή τη σκηνική σύνθεση αναδεικνύονται ζητήματα όπως η σχέση του καλλιτέχνη με το έργο του, η σύγκρουση ανάμεσα στη λογική και το ένστικτο, καθώς και η βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου να δώσει μορφή στο χάος που τον περιβάλλει.
Ο πηλός ως ζωντανός οργανισμός
Κεντρικό στοιχείο της παράστασης είναι ο πηλός, ο οποίος παύει να αποτελεί ένα απλό σκηνικό αντικείμενο και μετατρέπεται σε ζωντανή παρουσία επί σκηνής.
Τα γλυπτά της Ισμήνης Τσοφίδου τοποθετούνται ανάμεσα στους χαρακτήρες, αποκτούν νέα υπόσταση και μεταμορφώνονται διαρκώς, φωτίζοντας τη σύνθετη σχέση ανάμεσα στον δημιουργό, το δημιούργημα και τον θεατή.
Μια παράσταση για την υπαρξιακή ανάγκη της τέχνης
Το «Φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ» αποτελεί μια σκηνική μελέτη πάνω στη γλυπτική ως πράξη αντίστασης απέναντι στο χάος και στην τυχαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Μέσα από την ιδιαίτερη σκηνική γλώσσα που δημιουργούν οι συντελεστές, η παράσταση εξερευνά το σημείο όπου η τέχνη παύει να είναι επιλογή και μετατρέπεται σε βαθιά υπαρξιακή ανάγκη, αναδεικνύοντας παράλληλα το μυστήριο και τη δύναμη της δημιουργίας.
