Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας και η Μάρω Κοντού αποτέλεσαν ένα από τα πιο αγαπημένα κινηματογραφικά ζευγάρια του ελληνικού κινηματογράφου, έχοντας συμπρωταγωνιστήσει σε 12 ταινίες, κυρίως τη δεκαετία του ’60, σε ρόλους που ισορροπούσαν ιδανικά ανάμεσα στην κωμωδία, το αστικό δράμα και το ρομαντικό στοιχείο.
Παρά την απόλυτη ταύτιση μπροστά στην κάμερα και στο θέατρο, οι δυο τους δεν υπήρξαν ποτέ ζευγάρι. Συγκεκριμένα είχε δηλώσει η Μάρω Κοντού σε συνέντευξή της στον Νίκο Χατζηνικολάου: «Χριστός και Παναγία! Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να είμαστε ζευγάρι. Δεν ταιριάζαμε καθόλου με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, ενώ ταιριάζαμε εκπληκτικά στο σινεμά και στο θέατρο, έχουμε παίξει πολύ με τον Λάμπρο. Δεν μου άρεσε ο χαρακτήρας του, ήταν βωμολόχος από το πρωί ως το βράδυ και αυτό το χιούμορ με βωμολοχία δεν μου αρέσει. Ήταν δύσκολος άνθρωπος».
Σε άλλη της συνέντευξη είχε συμπληρώσει: «Σαν ζευγάρι, επαγγελματικά, ήμασταν πάρα πολύ καλά! Και στο θέατρο, όχι μόνο στις ταινίες. Είχαμε τέτοια ταύτιση που μπορεί κι ένα βράδυ να αυτοσχεδιάζαμε, τον καταλάβαινα και με καταλάβαινε. Αλλά εκτός δουλειάς με τον Λάμπρο, η μέρα με τη νύχτα»!
Τα πειράγματα και τα σόκιν αστεία ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της σχέσης τους πάνω στη σκηνή. Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας την αγαπούσε τόσο, που δεν έχανε ευκαιρία να της στήνει πλάκες κατά τη διάρκεια των παραστάσεων, μετατρέποντας κάθε εμφάνιση σε ζωντανό παιχνίδι αυτοσχεδιασμού. Όπως έχει αποκαλύψει η ίδια η Μάρω Κοντού «Με έλεγε συνεχώς ψηλοκαμήλα».
Γιατί «δούλευε» τόσο καλά το δίδυμο
Το μυστικό της επιτυχίας τους δεν ήταν ο έρωτας, αλλά η απόλυτη επαγγελματική χημεία.
-
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας με το σκωπτικό, αιχμηρό χιούμορ και τον δυναμισμό του.
-
Η Μάρω Κοντού με την κομψότητα, την ευφυΐα και την αίσθηση μέτρου.
Αυτή η αντίθεση χαρακτήρων δημιουργούσε εκρηκτικό αποτέλεσμα στο πανί, ακόμα κι αν εκτός πλατό οι δυο τους είχαν διαφορετικές κοσμοθεωρίες και ασύμβατους χαρακτήρες.
Παρότι οι φήμες διαψεύστηκαν κατηγορηματικά, το κοινό συνεχίζει να τους θυμάται ως ένα από τα πιο εμβληματικά κινηματογραφικά ζευγάρια. Οι ταινίες τους προβάλλονται μέχρι σήμερα, αποδεικνύοντας πως η αληθινή μαγεία δεν χρειάζεται απαραίτητα ρομαντική σχέση, αλλά ταλέντο, σεβασμό και σκηνική ευφυΐα.
