Έντεκα χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του Κώστα Τσάκωνα, του ηθοποιού που με την ιδιαίτερη φωνή, τις απίθανες γκριμάτσες και το αυθεντικό χιούμορ του άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στον ελληνικό κινηματογράφο. Πίσω, όμως, από τις ατάκες που εξακολουθούν να προκαλούν γέλιο και τους κωμικούς ρόλους που αγαπήθηκαν από το κοινό, κρυβόταν μια ζωή γεμάτη στερήσεις, οικονομικές δυσκολίες και σοβαρές περιπέτειες υγείας.
Γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου 1943 στα Πετράλωνα, γνώρισε από πολύ μικρός τη φτώχεια και τη σκληρή καθημερινότητα της βιοπάλης. Ξεκίνησε να εργάζεται μόλις στα 11 του χρόνια, κάνοντας διάφορες δουλειές για το μεροκάματο, ενώ παράλληλα φοιτούσε σε νυχτερινό σχολείο. «Έχω δουλέψει τόσο πολύ στη ζωή μου. Έχω κάνει ηλεκτρολόγος, υδραυλικός, μπογιατζής, πλακάς, τεντάς, μαραγκός. Ό,τι επάγγελμα θες. Και ηθοποιός. Είμαι 100% αυτοδημιούργητος!», είχε πει χαρακτηριστικά.
Η είσοδός του στην υποκριτική έγινε σχεδόν τυχαία, μέσα από μια ταινία μικρού μήκους ενός φίλου του. Η παρουσία του τράβηξε την προσοχή του σκηνοθέτη Θόδωρου Μαραγκού, με τον οποίο συνεργάστηκε σε σημαντικές στιγμές της καριέρας του.
Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε το 1981 με την ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα». Η σκηνή στην οποία αναρωτιέται «Τα άλλα έξι πού πήγανε;» έγινε μία από τις πιο χαρακτηριστικές στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, συνδυάζοντας το χιούμορ με την κοινωνική σάτιρα.
Τη δεκαετία του 1980 πρωταγωνίστησε σε δημοφιλείς βιντεοκασέτες, όπως η «Κλασική περίπτωση βλάβης» και η «Μεγάλη απόφραξη». Η συνεργασία του με τον Τάσο Κωστή χάρισε στο κοινό ένα αγαπημένο κωμικό δίδυμο, ενώ η ατάκα «Κλασική περίπτωση βλάβης» πέρασε στην καθημερινή γλώσσα. Συμμετείχε επίσης στις σειρές «Εγκλήματα», «Οι μεν και οι δεν», «Της Ελλάδος τα παιδιά» και «Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη», καθώς και στα «Φτηνά Τσιγάρα» του Ρένου Χαραλαμπίδη.
Το ατύχημα και οι οικογενειακές ευθύνες
Το 2004 ένα σοβαρό ατύχημα, όταν ένα δέντρο έπεσε στο κεφάλι του, επηρέασε σημαντικά τη ζωή του. Ακολούθησαν οικονομικές δυσκολίες, ενώ παράλληλα είχε αναλάβει τη φροντίδα των δύο αδελφών του, ενός με νοητική αναπηρία και μιας με επιληψία. «Μου άφησε δύο παιδιά να τα προστατεύω εγώ», είχε εξομολογηθεί για τον πατέρα του.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του έδωσε και τη μάχη με τον καρκίνο. Έφυγε από τη ζωή στις 4 Νοεμβρίου 2015, σε ηλικία 72 ετών.
Τρία χρόνια αργότερα, ο Θόδωρος Μαραγκός ολοκλήρωσε το ντοκιμαντέρ «Όλο γελούσε», αφιερωμένο στη ζωή και την πορεία του. Ένας τίτλος που αποτύπωνε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τον άνθρωπο που χάρισε τόσο γέλιο, παρά τις προσωπικές δοκιμασίες που σημάδεψαν τη διαδρομή του.
