Από την προσφυγιά και την κρυφή εγγραφή στη Δραματική Σχολή του Καρόλου Κουν μέχρι τις περισσότερες από 70 κινηματογραφικές συμμετοχές και τη μεγάλη ιστορία αγάπης με τη Μαργαρίτα Λαμπρινού, η ζωή του Σταύρου Ξενίδη είχε πολλές ξεχωριστές στιγμές. Ο αγαπημένος ηθοποιός, που έμεινε στη μνήμη του κοινού και ως ο αστυνόμος Μπέκας, έζησε μια διαδρομή γεμάτη θέατρο, κινηματογράφο, προσωπικές ανατροπές και μια δεύτερη ευκαιρία στον έρωτα. Έφυγε από τη ζωή στις 2 Νοεμβρίου 2008, σε ηλικία 85 ετών.
Από την προσφυγιά στο όνειρο της υποκριτικής
Ο Σταύρος Ξενίδης γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1923 στην Κωνσταντινούπολη, ενώ οι γονείς του, που ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες, βρίσκονταν καθ’ οδόν προς την Ελλάδα. Ο πατέρας του καταγόταν από την Άγκυρα και η μητέρα του από την Καισάρεια της Καππαδοκίας. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε αρχικά στο Κουκάκι και αργότερα στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Από μικρός αγαπούσε το θέατρο, ωστόσο ο πατέρας του, ο οποίος ήταν γιατρός, δεν αντιμετώπιζε θετικά την επιλογή του να γίνει ηθοποιός. Θεωρούσε ότι το επάγγελμα είχε μεγάλη αβεβαιότητα και δεν μπορούσε να εξασφαλίσει στον γιο του μια σταθερή ζωή.
Ο ίδιος είχε περιγράψει σε συνέντευξή του το 1988 τη στάση του πατέρα του: «Ο πατέρας έβαζε πάνω από όλα τη λογική και η λογική λέει ότι ένας ηθοποιός έχει πιθανότητες 50-50% να πεινάσει. Γιατί ποτέ δεν ξέρει τι του ξημερώνει η επόμενη μέρα, αν θα βρει δουλειά, αν θα πάει καλά η παράσταση, τι θα κάνει την επόμενη σεζόν».
Παρά τις αντιρρήσεις, γράφτηκε κρυφά στη Δραματική Σχολή του Καρόλου Κουν, αποφασισμένος να ακολουθήσει τον δρόμο που είχε επιλέξει. Το θεατρικό του ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1944, στην παράσταση «Στον βυθό». Η θεατρική σεζόν, ωστόσο, διακόπηκε εξαιτίας των Δεκεμβριανών.
Τα τέσσερα χρόνια στον στρατό
Το 1946 κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, η οποία τελικά διήρκεσε τέσσερα χρόνια. Εκείνη την περίοδο οι απολύσεις των στρατιωτών πραγματοποιούνταν σταδιακά, προκειμένου να μην προκληθούν κοινωνικά προβλήματα. Ο Ξενίδης ήταν από τους τελευταίους που απολύθηκαν, καθώς είχε αναλάβει καθήκοντα αποθηκάριου και έπρεπε να παραδώσει την αποθήκη.
Μιλώντας για εκείνη την εμπειρία, είχε αναφέρει: «Όταν ησύχασαν τα πράγματα, απέλυαν σταδιακά τους στρατιώτες, για να μην δημιουργηθεί κοινωνικό πρόβλημα. Εγώ ήμουν από τους τελευταίους, γιατί σαν αποθηκάριος έπρεπε να παραδώσω».
Ο γάμος με τη Μαργαρίτα Λαμπρινού και η δεύτερη ευκαιρία
Μία από τις πιο ιδιαίτερες πτυχές της προσωπικής του ζωής ήταν η σχέση του με την ηθοποιό Μαργαρίτα Λαμπρινού. Οι δυο τους παντρεύτηκαν το 1955, αλλά ο γάμος τους δεν κράτησε πολύ. Μόλις έναν χρόνο αργότερα, το 1956, αποφάσισαν να χωρίσουν.
Η ιστορία τους, όμως, δεν είχε ολοκληρωθεί. Είκοσι χρόνια μετά, το 1976, οι δρόμοι τους συναντήθηκαν ξανά και η αγάπη τους αναζωπυρώθηκε. Αποφάσισαν να παντρευτούν για δεύτερη φορά, δίνοντας μια νέα ευκαιρία στη σχέση τους. Ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει την ιστορία τους «παραμύθι», περιγράφοντας πώς ξαναβρέθηκαν όταν μετακόμισε από τη Νέα Φιλαδέλφεια στο Φάληρο, όπου κατοικούσε η Μαργαρίτα.
Αυτή τη φορά έμειναν μαζί μέχρι το τέλος της ζωής του ηθοποιού, αποδεικνύοντας ότι ορισμένες ιστορίες αγάπης μπορούν να έχουν και δεύτερο κεφάλαιο.
Η πορεία στο θέατρο και οι περισσότερες από 70 ταινίες
Μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ο Σταύρος Ξενίδης συνεργάστηκε με τον θίασο του Κώστα Μουσούρη, όπου παρέμεινε για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Η πρώτη κινηματογραφική του εμφάνιση έγινε το 1953 και στη συνέχεια ακολούθησαν περισσότερες από 70 ελληνικές ταινίες.
Αν και συχνά αναλάμβανε δεύτερους ρόλους, η παρουσία του ήταν χαρακτηριστική και οι ερμηνείες του έδιναν ξεχωριστό χρώμα στις παραγωγές στις οποίες συμμετείχε.
Εμφανίστηκε στην «Ωραία των Αθηνών», ενώ στην κλασική κωμωδία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» υποδύθηκε τον συνταγματάρχη της παρέας του Αντωνάκη. Συνεργάστηκε επίσης με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα στην «Κόρη μου τη Σοσιαλίστρια», με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και την Αλίκη Βουγιουκλάκη στη «Μοντέρνα Σταχτοπούτα», αλλά και με τη Ρένα Βλαχοπούλου στη «Βουλευτίνα», όπου ενσάρκωσε τον Περικλή Αράπη.
Ο αστυνόμος Μπέκας και η τηλεοπτική αναγνώριση
Ένας από τους ρόλους που συνδέθηκαν περισσότερο με το όνομά του ήταν εκείνος του αστυνόμου Μπέκα, του γνωστού λογοτεχνικού ήρωα που δημιούργησε ο συγγραφέας Γιάννης Μαρής. Ο Ξενίδης ενσάρκωσε τον αστυνομικό σε τηλεοπτικές μεταφορές των ιστοριών του, κερδίζοντας την αγάπη ενός ευρύτερου κοινού.
Τα τελευταία χρόνια και το τέλος μιας εποχής
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας, έπειτα από εγκεφαλικά επεισόδια. Μαζί με τη σύζυγό του φιλοξενήθηκαν στο Γηροκομείο Αθηνών, όπου πέρασαν την τελευταία περίοδο της κοινής τους ζωής.
Ο Σταύρος Ξενίδης πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 2008. Η Μαργαρίτα Λαμπρινού έφυγε από τη ζωή 14 χρόνια αργότερα, στις 2 Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 96 ετών, στο νοσοκομείο «Σωτηρία», έχοντας προσβληθεί από κορονοϊό.
Μια ζωή που ξεκίνησε μέσα στην προσφυγιά, συνεχίστηκε με την αγάπη για την τέχνη και σημαδεύτηκε από μια σπάνια προσωπική ιστορία, με έναν έρωτα που χρειάστηκε είκοσι χρόνια για να βρει ξανά τον δρόμο του.
